RESPONSIO AD QUAESTIONEM JURIDICAL. 45 



sum. bigamiae accusavit secuncla conjux, mulier nempe ilia Anglica. Defentlit Sar- 

 razitii cansam SIREY , quae etiain causa, ut monet WENSIUS , multas in facto adjmic- 

 tas habebat rationes admodum singulares. Curia tamen judicavit, muliereni peregri- 

 narn , Gallo nubentem , civem Gallicam fieri . adeoqne recte querelam de bigamia 

 movere posse. Non enim ipso jure nullum erat matrimonium , quod in Jure Gal- 

 lico locum non habet , veruin subsistebat , donee judicis sententia nullum declara- 

 retur ( i ). Pronunciatum igitar est, Sarrazinum jure esse accusatum, eumque de bi- 

 gamiae crimine esse judicandum. 



Commode porro hie disputari potest, quid juris sit, si crimen in Gallia coeptum, 

 atque extra ejus lines consummatum sit, reusque non fuerit reversus. Ponamus se- 

 quenlem casum. Gallus in via publica, prope Galliae fines, civi ejasdem regionis ali- 

 quam pecuniae summam furto aufert. Hie furem persequitur, at cum ultra fines 

 pervenerint, ab eo occiditur. Res defertur ad judices Galileos ; poteruntne illi per 

 contumaciam furem homicidii condemnare ? Hujus causae decisio mihi quidem non ita 

 facilis videtur (2). Existimat WENSIUS illud affirmare CARNOTUM , licet in loco, ubi 

 earn rem attigit, tantum agat de publicis criminibus (3). Optandum fuisset, ut vir 

 amplissisimus accuratiusilla, quae citat, judicia exposuisset, quo melius de ejus senten- 

 tia judicari potuisset. Etenim nunc , licet concedam WENSIO , ultima ilia verba, quibns 

 utitur CARNOTUS , nisi ea de privatis criminibus accipiamus , quodammodo videri su- 

 pervacanea, ex iis tamen conficere non audeam , JCtum nostram quaestionern affir- 

 mavisse. Quodsi diligenter attendamus ea , quae Codice Gallico hac de re sancita 

 snnt , dubito , an nou in causa proposita , propter fur turn tantum in Gallia comniis - 

 sum, juste poena infligi possit, quouiam Art. 7. expresse requirit , ut delinquens 

 i'uerit reversus ( a son retour en France ) , neque ergo absens de crimine foris corn- 

 mi sso puniri deb eat (4). 



Sed 



C i ) Vid. C. C. Art. 488. L Vpoux , au prejudice duquel a dti5 contract^ un second manage , peut en de- 

 5 ,mander la nullitd dii vivant mc5;tie de 1'epoux, qui etait engage" avec lui:" videtur autem dicendum, tale matri- 

 monium omnes effrctus a parte uxons, quae in bona fide fuit, producere, argumento Art. C. C. 28. 



(2} Sponte patct liic tantum de criminibus, quibus laedtintur privati ,sennonem- esse , quum propter publica cri- 

 niina, quae contincntur Art 5, etiam absentes condemnari poisint, ut supra docuimus. 



( 3 ) Vid. CARNOT /. /. ad Art. 5 , no. 7. La poursuite d'un crime commis en France , lors mSme qti'il n'au- 

 rait recu son complement qu'en pays dtranger, appartient aux tribunaux Fraryais. Celui qui s'en serait rendu cou- 

 pable, devrait 6tre jtige et puni par les a'ibunaux Francais , lors intone, qu'il ne serait pas rentr<5 en France ( AR. 

 fAt du 18 Avril et 4 Noy. 1806). 



(4) Timide meam qualemcumque protuli opinionem. Nam, praeterquam quod res mihi non satis probata videatur, 

 obstat magnum in jurisprudentia noinen, MERLIN us , ' atque Ciiriae supremae auctoritas. Agitabatur nimirum anno 1805 

 in Gallia quaestio non raultum dispar. Curiae supremae judicandum erat, de conatu merces prohibitas in Gal. 

 lism vehendi, eumque secuta rebellione armata , qua repulsi fuerant, qui Yictigalibus colligendis praepositi, e ter 

 litorio Gallico in Belgicum transieraiu. Judices, ad quos res erat perlata, poenam statucre noluerunt dc facto, in terra 



F 5 ex- 



