RESPOIN'SIO AD QUAEST10NE JURIDICAL. 45 



fieere , ut a judice in critnen lion inquiratur ; at, simulac res ad procuratore.n re^is 

 est delata , noii committendum , ut temere retractetur (i). Manifestum est,inejus- 

 modi judiciis poenam secundum legis Gallicae constitutionem esse infligendam. Nam 

 licet in Art. 7. nihil hac de re dicatur, atque juris rationi convenire multis videatur, 

 ut ea , quae in loco, ubi committitur delictum, viget, poena infligatur , patet tameu 

 iiormam Art. 5. praescriptam servandam esse. Porro, uti monet WENSius,niUil est, quod 

 nobis suadeat, ut existimemus , voluisse legislatorem , ut judiccs Galli legum extranea- 

 rum auctoritatem tuerentur,, sed magis, ut juris relatio inter cives , quae Gallicis le- 

 gibus regitur, etiam in terra peregrina consisteret, neque soluta iutelligeretur (2). 

 Sed qui?nam judex de crimine cognoscet? Art. 24., quern supra attulimus, tres me- 

 morantur , procurator regis ejus loci, ubi doznicilium habet delinquens, aut ejus loci, 

 ubi est comprebensus , aut ejus denique loci, ubi constat cum postremo habitavisse. 

 Existimat CAR.NOTUS , quodsi concurrant accusatores , potiorem esse euoa, qui prius 

 actionem instituit, si strnul egerint, rem judicandam esse iu loco, ubi jam habitat 

 delinqtiens (5). Videri forsitan nonnullis possit, quodammodo hie distinguendum 

 esse, an ejusmodi Gallus, qui foris deliquerat, sponte in patriam reversus sit, 

 an eo fuerit coactus, naufragus v. C. , obses , captivus. Humanitate ductus illud 

 ait CARNOTUS (4), iniquum judicans , alicujus iDfortunium poenae opportunitatem 

 dare. Neque eliam diffiteor , illud perquam durum esse , verum lex siaipliciter pos- 

 tulat, ut fuei'it reversus (a son retour): vereor igitur, ne, hanc distinctionem admit - 

 tentes , a voluntate legislators aberremus. 



Possem hie in explicanda hacce juris Gallici doctrina subsistere, nisi quaedam 

 superessent , quae sine negligentiae reprehensione praetermittere non liceret. Facile 

 unicuique in mentem veniet , rogare , quemnam igitur efiectum habeat condemna- 

 tio, in regione peregrina facta ; porro, an crimen ejusmodi locum det graviori poe- 

 nae, novo crimine perpetrate, infligendae ( recidivs ), ac quonam tempore iis prae- 

 scribatur. Ad siiigula deinceps respondebimus. Supra jam quaedam disputavi- 

 mus, ad primam quaestionem pertinentia , ubi inquisivimus , utrum liceat poenas 

 foris pronuntiatas in Gallia infligere. Tenendum, condemnationem in extera regio-: 

 ne factam, ibi tantum valere , ubi valeut leges, secundum quas facta est. Si quis 

 igitur poenam subiit infamiam irrogantem , in Gallia infamiae macula notatus non 

 censetur (5). Quodsi scire velimus , an propter crimen, peregre commissum, locus 

 sit graviori poenae, ubi secundum accesserit delictnm, animadvertere debemus, quae 



uni- 



( I ) CARNOT ad dn, 6. no. 6. 



C 2 ) Vid. WENS. Dlss. I. p. 15. 



(3) CAaNor ad Art. 24. no. 3. 



C 4 ) 1. I. ad Art. 7. no. 13. 



C i) Conf. BERBJAT DE ST. PRIX p. 83. M Mais 1'a t'il aussi centre Is delinquant Fran?ais , condamnd de soite 



