RESPONSIO AD QUA.ESTIONEM JURIDICAIVTc 5i 



Vernmmini, (ut recte etiam animadvertit scriptiunculae auctor ) , Curia Cassations 

 male pronuntiasse videtur. Primo enim ex iis , quibus usa est, arguments , illud facile 

 consequeretur , delinquentibus, qui in Gallia , dum rex eos tradendos esse edixerit, 

 custodiuntur', impune cum ab iis, quibus eorum custodia est mandata, turn ab aliis, ad 

 evadeudum auxilium praestari posse. De utrisque enim valent argumenta memorata. 

 Praeterea hinc etiam effici potest, obligationem , quam cum aliis gentibus contraxit Gallia, 

 ad tradendos delinquentes earum gentium in Galliam profugos , nullius fere momenti esse, 

 cum unicuique facile eas eludere liceat. Verumnon muttum valerent, fateor, hae ratio- 

 nes , si contrarium disertis verbis Codice poenali esset saucitum. Dixit hoc Curia Cassa- 

 tionis, verum, iii fallor , iion probavit, neque ostendit, earn, quam admitlit, distinc- 

 tionem in jure fundamentum habere. Inspiciamus d.rt C. P. 237. Sermo in eo est de 

 evasione eorum , qui carceri includuntur (toutes les fcis gu'une evasion de detenus}', 

 in sequentibus articulis poenae pro gravitate aut levitate criminum , quae commiserit 

 profugus , indicantur. Forte igitur hinc conclusit Curia, quod, cum de gravitate aut 

 levitate criuiiuis, cujus reus erat peregrinus, judicare non posset judex Gallicus, ne- 

 que etiam poenam infligere deberet. Verum nonne judex Gallicus, ab accusatore 

 publico certior factus de criminis a peregrine perpetrati natura , de ejus gravitate, 

 aut levitate judicare posset? Existimaverunt porro legislators eum, qui reis ad eva- 

 dendum opemfert, auctoritatem , uti dicitur, publicam laedere. Quid igitur, nuin 

 minus ea laeditur , si civem , quam si extraneum jussu regis carceri legitime inclusum, 

 evadere curamus? Regi potestas conceditur, jubendi, ut extraneus incarceretur : quo- 

 miiius alter impune hocce regis jussum eludat , ac violet, nou prohibebitur ? Mi hi 

 eerie persuasum est legislatorem Gallicum , qui Art. 238. ipsos etiam captives enu- 

 merat, tale quid nurnquam voluisse. 



Ita disputationem meam de puniendis delictis lege civitatis, vetitis, atqae extra earn 

 commissis, ad finem perduxi. Quaestionem tractavi, quam ,ib iiiitio jam gravem , in 

 ipso disputationis cursu graviorem etiam esse intellexi. Tantam quippe deprehendi 

 sententiarum multitudinem ac varietatem, tarn magnum interpretum sibi invicem ad- 

 versantium numeruin, ut parum abfuerit , quin in summos errores dilaberer. Quod- 

 si autem reputem, quantum ejusmodi disquisitio afferre possit emolumenti, quiu uti- 

 lem mihi operam navaverim non dubito; an vero vobis, Viri Clarissimi , earn pro- 

 baverim, suinmopere vereor. Saepius multisque in locis justo fui longior, neque illud 

 corrigere potui aut studui, quia,quac juveiii propria sunt, a juvene mutari posse non 



G 2 ere- 



