COMMENTAT10 DE QUAESTIONE THEOLOGICA. 9 



de offlciis ministrorum conscriberet. Hie enim ofEcia proponere videlur omnibus 

 in universum Ckristi Sectatoribus , cum alibi contra apertum sit, eum praecipue 

 Ecclesiae ministros ob oculos babuisse. Magna saltern horum librorum parte jam 

 perlecta, nesciebam adhuc, quid sibi tandem voluisset auctor. Plurima enim, quae 

 tradit praecepta, cuicis Christi sectatori aeque congruunt. Et cum e.g. Lib. I. capp. 

 XVIH (1) et XX. (2) perlegi, persuaderi me passus sum, earn ad munus sacrum ad- 

 ministrantes verba faccre, ecce! quae ejusdem Libri c. XXXVI. med. (5) occurrunt, 

 dubium me denuo reddiderunt. At tandem , cum Lib. II. c. VI. ( 4 ) inspexissem , 

 dubius baerere amplius non potui, mecumque constitui, omnia, quae rite ad illos per- 

 tinere possent, praecepta, ad Ecclesiae ministros in materia tractanda referre. Ti- 

 tulus ipse huic operi praefixus indicare videtur , plures jam an tea de ejus argumento 

 incertos fuisse. Olim enim simpliciter titulus caute operi impositus erat: de officiia t 

 quern deinde tamen ex plurimis iisdemque optimis codicibus, ita ut nunc se habet, 

 jnutandum censuerunt Benedict in i (5). 



Hac autem scriptione eum Giceron-is libros de offlciis imitatum esse, variis in- 

 diciis constat. Praeterquam enim quod titulum et ordinem a Philosopho Romano 

 mutuatus sit, loca etiam nonnulla ex illo ad verbum, alia mutatis nonnullis , in usum 

 suum transtulit ; adeoque magis reprehendendus videtur ubi Ciceronem carpere 

 non veretur. Quantum vero eum inter et Giceronem discrimen! Hie enim ordine 

 dilucido , verborum sententiarumque perspicuitate ac suavitate , lectorem benevolum 

 atque intentum reddit, cum ille contra ordine confuso, stilo diffuse et obscuro , et 

 exemplis e S. Scriptura iterum iterumque iisdem, ita saepe allatis, ut quomodo 

 cum caeteris cohaereant, nescias, lectori taedium creeft, eumqne frigide dormitare 

 facial (6). Ceterum , quanwis plurima iis insint, quae merito reprehendas , nemo 

 tamen facile negaverit, multa quoque bona his libris inesse , neque immerito eos 

 prae reliquis Ambrosii scriptis , multis placuisse putamus, praesertim si animus 



scri- 



( I ) Ubi haec occurrunt 8 in nostfo vero officio." etc. 



^ a ) His verbis utens : Ecclesiasticis et maxitne ministrorum officlis convenire. ' 



(3) Ubi ait: M et haec quidem adhuc omnibus fidelibus, tibi autem fill." etc. 



(4) Ubi haec legunturs Neque enim mil" ad mercatores, sed filios sermo est, et sermo de officiis , quae 

 vobis , quos elegi in ministerium domini , inculcare gestio , atque infundere." etc. 



(5) Cf. SchrSckh. 1. c. Vol. XIV. p. 262. 



C<5) Ipsum Ambrosium sensisse hoc suum opus non contemnendis vittis laborare , minimeque a verborum de> 

 lectu ceterisque clegantiis magnam commcndationem habere loca nonnulla ex ipsis Oficiorum libris demonstrare v> 

 dentur. e. g. Lib. I. c. IX. ubi dicit : Nostra legant, qui non sermonum supellectilem , neque artem dicendi , 

 sed simplicem rerum exquirant gratiam." et Libr. III. c. XVI. in fine. M Nam prope omnia majorum exempla, 

 M plurima quoque dicta his tribus inclusa libris tenemur , ut etsi sermo nihil deferat gratiae , series tamen vctusta- 

 us quodam conipeiidio.cxpressa plurimum instructionis conferet." 



B 



