COMMENTATIO BE QUAEST10NE THEOLOGICA, y* 



Quod ad materiae optionem ej usque trantandae modum : hue refero A in h i* o s i i 

 locum , ubi dicit : tractatum ( i ) , de doctrina fidei , de magistcrio coiitinentiae ,. 

 de disceptatione justitiae, de adhortatione diligentiae , lion unum semper, sed nt 

 se dederit lectio (2), esse arripiendum , et prout possumns , prosequendum : eum- 

 que neque nimium prolixum esse debere neque cito interruptum, ne vel fastidium. 

 < f derelinquat, vel desidiam prodat atque incuriam" ( 5 ) 



Ex quo loco non immerito elicere nobis videmur, Ambros-ium hoc sibi voluis 

 se : pro varia temporis opportunitate materiam sermonis variam esse debere , nequo 

 semper in una doctrinae religionis parte, quam Theoreticam , dicimus subsistenduiu 

 esse, sed etiani alteram illam , quae de officiis agit (practicam appellamus ) esso 

 exponendum. Deinde ita in tractaiida materia vei'sandum esse , ut nimiam simul lon- 

 gitudinem evitet doctor Sacer , nimiamque brevitatem (4). 



Mentem ejus si recte cepimus , nihil in hisce reperiemus, quod nostris non ae-que- 

 ac illis commendandum sit, temporibus. 



Vehementer damnat Chrysostomus Oratorem sacrum, qui sermones hoc consifio- 

 componat, ut voluptati immoderatae multitudinis satisfaciat, auramque popularem cap- 

 tet (5), cum sic et sibi, et multitudini , quae audit, damnum detrimentumqae affe- 

 rat , hoc ipso , quod laudum ille, suarum desiderio captus , ad auditorum gratiam magis 

 quam utilitatem , dicendi vim exerceat (6\ Jubet contra , Antistitem sacrum hanc sibi 

 legem scribere, atque hoc consilio orationes meditari,utDeo gratae sint atque auditori- 

 bus miles (7). OVTOJ yap", inquit, avrcp xxvuv XKI opog MTU (AOVOSTW apwrij 

 ylttj-fxsivuv, (w xpoToi(8) w 5f iu(py l (4.ixt>'" Cum abundans illi fuerit solatium, 



om- 



CiO Sermones Sacri a Patribus tatinis ftequentcr tractatus vocantur , quemadmoddm ex multis eortmv roc:-i 

 apparet, Cf. Bingham 1. c. L. XIV. c. IV. J. i. et doctr'uiae Chrlstianae Interprets! , tractatores, Cfl'. etiam 

 Bingham 1. c. ibid, et Cave 1. c. p. 246. quod etiam ex loco Augustini supra allato potescit. 



(2) Atque adeo tarn ex V. quam ex N. Testaraento, cum ex utroque pars quaedam legeretur. Cf. Binijhn;^ 

 1. c. c. JII. . 2. Quamvis autem lectio ad certain ftcta fuerit regulam^, ea tamen a doctorum arbitrio pcpendissc 

 vtdetur Ccf. Bringli. 1. c. . 3. p. 72.) , cum de nonnullis apertum siv, eos dixisse, quid Icgi vellent. C cf. id. ibiri 

 c.IV, .n. p. 147.) D "s autem quae legerentur plerumque conciones habuerunt. (Cff Bingham ibid, et C, IV- 

 J. 17. et de Lectioaibus in universum etiam Cave 1. c. p. 242 sqq. nee non Boers 1. c. Part. II. C. II. Sect. 1. 

 . i. p. 46. 



(3) Vid. Ambros. de Officiit. L.I. C. XXII. 



(4..) Lectu dignasnnt, quae adv. Orationes Sacras minis prolixas raonuit Boers !. c. part. II. c. I. . 12. p. 34.,. 

 Cs) Chrysost. Lib. V- c. I. in fine sq. p. 64. n. 453. sqqt 

 C 6 ) Ibid. C. II- p. 64. in fine. 



(7) Lib. V. c. I. p. 64. n. 453. 



(8 ) De plausu atque acclamationibus in Ecclesia amiqua usitatis Vid. Suiceri Thtsaurum SecUt. ad voacw 

 xfyrof vol. II. p. 173 sqq. in quantum vero abusum haecce consuetudo abierit, cum multi doctorss laucie* ac^lau- 

 sum ambire non dedignarentur, notavit idem Suicerus p. 176. Cf. Bingh. 1. c. 1. XtV. c. IV. . 27, Ipsc 

 Chrysostomus publice nonnumquam applaudendi consuctudineui damnavit c. g. Jam. 30. in /let a Apast. tt alibU. 

 Vid. ScUrOckh. 1. c. vol. X. p. 350 sqq, et Cf. Cl. des Amorie v. d. Hoevun !. f. p. 05. not, 3, 



G 3- 



