COMMENTATIO DE QUAESTIONE THEOLOGICA. 27 



els (i) rexisse, precibus praeiisse (2) et sacros ritua admiuistrasse 



De singulis vero nostri non moncnt. Quod neque mirum accidit , ad consilium , 

 quo scripserint , atlendentibus. Chrysostomus quidem mentionem injicit admi- 

 nistrationis s. coenae (4) ac baptismatis (5) ut et precum publlcarum (6), ubi 

 difficultates , quae Episcopo se offerunt, recenset, atque docet, qualem eum esse opor- 

 teat , qui haec omnia pro rerum gravitate ad dignitate peragere velit, at praecepta , 

 de modo , quo in hisce versari debeat , data opera non tradit. Neque tamen pror- 

 sus de omnibus hue spectantibus nostri silent. De precibus enim Augustinus 

 nonnulla neque ea contemnenda monet. Antequam vero ejus praecepta hac de re 

 perpendamus observandum est : publicas Ecclesiae preces eo tempore , maximam 

 partem , finite demum sermone sacro fieri solitas fuisse (7), quum precibus, quae 

 ei praemitterentur , doctores praecipue auxilium divinum implorarent , coetumque 

 Christianum excitarent, ut pro ipsis orarent (8): ad has vero Augustini praecepta 

 pertinere. 



Jam quid de his praecipiat videamus ! 



Oratorem Christianum, turn pro se, turn pro aliis precari debere, ait, antequam 



docere incipiat. Noster enim eloquens ," inquit , orando pro se ac pro illis , quos 



est allocuturus , sit orator antequam dictor ; priusquam exserat proferentem lin- 



.< guam, ad Deum level animam sitientem , ut eructet, quod biberit, vel quod im- 



pleverit , fundat" Cum enim," ita pergit, de tinaquaque re, quae secundum 



fidem delectationemque tractanda sunt, multa sint, quae dicantur ab eis, qui haec 



sciunt , quis novit, quid ad praesens tempus , vel nobis dicere, vel per nos expe- 



dial audiri, nisi qui corda omnium videt? Et quis facit, ut , quid oportet, et quem- 



admodum oportet , dicatur a iiobis , nisi in cujus manu sunt et nos, et sermones no- 



te stri?" (9). Vult tamen doctorem sacrum, quoad ejus fieri possit, adhibere prae-; 



parationem diligentem (10). 



Augustini aetate videntur fuisse, qui ab aliis cogitata vel scripta coram po- 



pu- 



(O cf - Binghamus I. c. L, XIV. C. III. et C. IV. . n. imprimis p. 147. 

 (a) Cf. Id. ibid. L. XIV. C. IV. , 13. alibi et C. V. 



( 3 ) Cf. Id. ibid. L. XV. C. IV sqq. variis In locis , et vol. IV. L. XI. C. VI sqq. 

 (4) Chrysost. I. c. L. III. C. IV. p. 04. in fine sq. et 1. VI. C. IV. p. 74. 

 ( 5 ) Lib. III. C. V. p. 2.6. 

 ( 6 ) Lib. VI. C. IV. p. 74. N". 518. 



(7) Vid. Bingh. 1. c. Vol. VI. L. XIV. C. V. . i. ubi de causa quoque, propter quam res it* se ha 

 berst , loquitur cf. Id. ibid. C. IV. J. 13. p. 152. . 

 ( 8 ) Id. ibid. L. XIV. C. IV. S. 13. 



(9) August, de Doct. Chr. C. XV et XVI. 



(10) Cf. Id. ibid. 



D 3 



