i4 G. J. ROOYENS, 



cst tamen , quod diffitcamur , quodam assentiendi studio, complures inter 

 Christianos adversariorum opinionibus indulsisse. Hinc innovandi cupiditas. 

 Hinc explicandi dicam ? an dcpravandi literarnm sacrartun sensum audacia. 

 Hinc plurima ad Rcligionis formam relata, quae ejus capita esse finniter 

 dcfcndiinus. Si denique impii Jiominum nonnullorum conatus e voto suc- 

 ccssissent , vix levis quidem nobis gravissimae Rcligionis umbra superesset. 

 Id vero, A. A.! Dei Numcn avertit. Cum igitur populares nostros, pro CH, 

 qua sunt moderatiane , ab alioram protervid immunes fere mansissc summd 

 cum voluptale rccordamur, ingratum profecto sit, prudentioribus et in Ger- 

 mania viris pcrquam feliciter tirmatae atque illustratae Religionis laudem de- 



ucgare. 



Aliis interim armis pugna rcnovatnr , et scnsit Religio , ut universae illius 

 temporis , ita Kantianae inprimis Philosophiae vim. At nee, qui in ilia la- 

 tebat, scepticismus, nee, quam comvnendabat , moralis literarum sacrarum 

 expositio, vel Rcligionis divinae fundamenta convellere, vel ab interpretatione 

 grammatica rei peritiorcs avcrtere potuerunt. Quod majus est, sic illius 

 Philosophiae placitis usi sunt complures, ut iis ipsis insigniorem Christi doc- 

 trinae honorem conciliarcnt. 



Nee tamen a certando temperatum. Quid? quod et hodie res ita agitur, 

 ut summa nos de ejus eventu cxspectatio ten eat. Hie prodeunt Mystici, qui, 

 sive ex antiquiorum Mysticorum opinionibus, sivc ex SCHELLINGII vel HE- 

 GELII decretis praesidia sibi petant, omnia fere ad Phantasiae libidinem, vel 

 sensus cujusdam obscuritatem , aut ad perceptiones mentis referunt internas. 

 Illic in arenam descendunt, oppositis quasi catervis, Rationalistae , qui di- 

 cuntur , et Supranaturalistae , hi auctoritate divina firmiter nitentes , illi ra- 

 tionis humanae judicio cuncta metientesj utrique autem, variis modis, et 

 alios omnes et se ipsos mutuo impugnantes. Ipsam tamen Religionem sic 

 in periculo versari , num anxii dicamus ? Imo vero , salvam earn esse , in- 

 tegra plurimorum fides nobis adhuc testaturj nee, re interius perspecta, de 

 ipsis errantibus adco desperamus. Namque ea rationis nostrae est efficaci- 

 tas, ut, inanibus quamquam spectris aliquamdiu decipiamur, ad sacrum 

 tamen ejus asylum confugiamus tandem. Sed vel sic quidem ratio humana 

 sublimiore edque vere divini institutione indiget, ut hanc, omnium virium 

 contentione , reperire studeat , ad repertam vero suscipiendam quasi ultro fe- 



ra- 



