ningcn der godheid, over ons, onlangs vcrzoiir 

 ken, nu herrezen vaderland, uitgeftort: vreugde- 

 vol zie ik U, door 'sVorilen billijke gunst, in 

 u wen eerezetel, en ook in dezs uwc ; .waardig- 

 heid, herfteld. 



Gaat het naar den U wcl verzekerden wensch 

 inijner ziel, Gij zult denzelven lang, zeer lang, 

 ongeftoord , door uwe trouwhartige zuchc voor 

 de ecr en bloei dezer Had en dezer Pallas , fie? 

 ren , behartigen , bevorderen ! 



En ook Gij , edele STARING! - Hoe 

 vleidde ik mij , na zoo een lang wonderrijk tijd- 

 verloop, hoe zeer met eene begrijsde kruin, 

 doch tevens met bnbegrijsde gevoelens, dezen 

 edelen op dezen eerezerel te verwelkomen ! 

 Dezen edelen, die Minerva vereerc, en haren 

 vlijt- aamnoedigenden olijftak; die in hct koor 

 der zanggodinnen geen zwijgend hoorder was; 

 dien ik, in den lommer van den vaderlandfchen 

 Parnas, wel eens, in ililte, geneugelijk hooi% 

 de ! Met grievend leed misfen wij hicr zijne 

 tegenwoordigheid : en, met een ruim deelne- 

 mend hart, betreuren wij het noodlottig 011- 

 geval, Hem in het zijne overkonien, hetwelk 

 ons deze eer betwist. en, (des ben ik zeker,) 



bcm 



