hora nog verre van opgeklaard te zijn: wij 

 Jcven cchcer in een tijdvak van zegenrijke op- 

 klaring. 



En nogtans heft de mocdige vriend der op- 

 klaring den hoogen Paean aan: ,, Ebenhaezer! 

 tot hier toe heeft ons de Heer geholpen 1" On- 

 dcr dezen zijnen Godszegen , boven den dikken 

 drom van zoo vele wocsthcid en doolingen , 

 despotisme en hierarchic, verheven, hebben wij 

 zoo vele wanbegrippen en dwaasheden , zoo ve- 

 le gebreken en verkeerdhedcn , leeren fchuwen. 



Ebenhaezer I wclgemoed ! de weg der voor- 

 zienigheid in he't menschdom gaat voorwaarts, 

 niet rugwaarts: dezelve klimt altoos, al fchijnt 

 die ons te zinken. En is ook deze niet de gang 

 der opklaring, die, gelijk de golf, hier rijsc, 

 dSar daalt, en echter voortgaat? 



Twijfelmoedigheid is hier ongodsdienftig ; 

 wankelmoedigheid den mensch onteerende ; de 

 held der rede- en zede-lijkheid treedt, cnder 

 deze baniere, rustig voorwaarts. Plus ultra! is 

 zijne zinfpreuk. Geen Hercules bereikte de 

 laarfte zuil. Ook dc magneet der nienschheid 

 zal zijn aspunt flingerend vinden; altoos nade- 

 ren. Het heugelijk licht der opklarende vere- 



Q de- 



