C 237 ) 



daar bloost en treurt de veredelende mensch- 

 heid; daar wordc het waggelend menfchenkind 

 de ligte fpeelbal van ongeloof en bijgeloof , van 

 priesterlijke dweepzucht en ftaatkundig drijf- 

 werk, hetw'elk naar lauwcrs draaft, in den ftrijd 

 van den nacht tegen den dag. 



Wie op deze akelige fchouwfpelen bclust is, 

 late zich flechts openvallen het diklijvige boek 

 van voorteekenen en \Vaarzeggerijen , van zin- 

 nelooze wonderverhalen van toovenaars en too- 

 venaresfen en derzelver verbindcenis met Satan, 

 of ^enen uit zijnen demonifchen tooverraad; 

 de ijsfelijke registers der godsoordeelen in Wa- 

 ter en vuur , gelijk ook die der veemgerigten. 

 En nogtans, hoe zeer, in dezen, en klagers, 

 en getuigen^ en regtcrs, niet zeer heilig hec 

 heilig regt oefenden, verneemt men hier eerie 

 fchaduwe van eene Therais, maar die, gelijk 

 de hinde van den dageraad, worftelt met' de 

 fchaduwen van den nacht. En waarom zou ik 

 hier gewagen van de negen pijnigingen, en de 

 befchilderde vlamgretige Sambeniten van een* 

 zich noeinend, heilig officie? 



Ik zwijge van de treurtooneelen der dwin- 

 gelandij , volkswreedheid , losbaiidigheid , en 



zoo 



