vendigd gcvocl van het zedclijk fchoone en goe- 

 de, en de zachte ftem der weemocdige rnenfche-r 

 Jijkheid, verdooven. Ik z\yijge van godsdienst 

 en godsvrucht. Geen wonder, dat men het als 

 een volks ongeluk aanmerkte , eer magtig dan 

 opgeklaard te zijn, En was die niet Rome's 

 ongeluk ? 



Wraakzucht gaat den barbaar vooruit: zijne 

 voetftappen fchrikken af , door verwoesting. Hij 

 zwelgt uit bekkeneelen, en zijn goden - offer is 

 menfchenbloed. 



Dit wijsgeerig vak der gefchichte van den 

 mensch, (maar is dit zelf niet een uitmuntend 

 proefftuk van, en bewijs voor den zegen eener 

 gevorderde opklaring?) te ontginnen, veel min 

 trapsgewijze nategaan, mag ik mij thans niet 

 veroorloven. 



Het zij hier genoeg, (en, bij wien uwer mag 

 ik het niet onbetwistbaar ftellcn?) waar het 

 veredelend licht der opklaring, die den ftrijd 

 ilrijdt van den dag tegen den nacht, nogfchuilt, 

 of waar deszelfs verlevendigende ilralen den 

 2vvartbewolkten volkshemel niet kunnen dobr- 

 brcken: daar belecft men tooneclen van hee 

 koude rijk der duistern^ en verduistering ; 



daar 



