222 



was eener ontkimmende zon van redelijke en 

 zedclijke godsdiensc - opklaring. Eene opkla- 

 n'ng, wier leer en wet niet geeigend is aan Jood 

 of Criek , aan taal of caste 5 maar aan het ge- 

 heele menschdom , van aspunt tot aspunt; 

 voor wicr ongefchapen licht de nevelen der 

 dwaalJeer, en de kunftenarijen van het onge* 

 loof , niet kunnen duren ; wier eenvou- 

 dige, maar zedelijke, wonderkracht de vcrhe- 

 venfle waarheden, in het beminnelijkst gods* 

 dienst - gevoel , doet zegevieren over vervolging 

 en dwang , over zwaard en vJam : want zij heeft 

 een afkeer van dwaalleeren, maar ontzegt den 

 dwalehden hare liefde niet. 



Onder deze baniere ontwikkelt zich , in den 

 mensch, de fchoonheids - zin , en in zijne zede 

 lijke vorming paart zich het fchoone met beval- 

 ligheid. 



Rijk is alom de natuur in fchoonheden. Ver^ 

 rukkend is het tooneel van zonnen en manen 

 rondsom ons ; het aardrijk doet zich op , als cen 

 onafooglijk kunsttafereel , met keur van fchoon- 

 heden geltoffeerd: voor al het welk het dier- 

 lijk genot onverfchillig is. Alleen de mensch 

 beeft daarvan gevoel, en daarvoor fmaaL Uic 



het 



