( 93 ) 



Zouden we uwen lof verkleenen, 

 Op wier graven wij nog weenen , 



Vaderen, zoo hoog geacht ? 

 Neen! cje zonnen , die hier fcheneti, 

 Waar we 't licht nog van ontleenen, 



Eert uw dankbaar nageflacht. 



,";/' ) 



Neen! het kan uw' roem niet krenken, 



x 



Dat wij zoo veel heerlijks denken 

 En aanfchouwen in 't verfchiet. 



't Zijn uw 1 bronnen , die ons drenken ; 



Wij, wij volgen flechts uw' wenken ; 

 't Is uw werk; het onze niet. 



Hell ons, Breeders 1 tranen vloeijcn; 

 Onze dankb're harten gloeijen 



Van een' nooit gevoelde vreugd. 



Onze Hoogefchool zal bloeijen, 



' 

 En de roem van Ne^rland groeijen, 



Door de bloem van Nefirlands jeugd. 



D. VAN DER LOO. 



TER 



