( 85 ) 



o God ! wie ziet uw alvermogen , 



En knielc niec , vol van eerbied , nee'r ! 

 Zijn val moest Nasfau's telg verhoogen , 



En Neerland zag Oranje wee"r ! 

 Zoo wijkt , na ftorm en onwee'rsvlagen , 

 De nevelvorst der winterdagen, 



Wanneer de zon treedt op haar' baan ; 

 Zij rijst , getooid met gouden ftralen , 

 En 'c koor der blijde nachtegalen 



VangE , t>ij haar* komst 9 een* lofzang aan ! 



Juicht , juicht dan , breeders , feestgenooten ! 



Juich Utrecht I na den bangften nachc ! 

 Minerva's tempel is ontfloten, 



En 'c heilig offer aangebragt ! 

 Ik zie van vreugd de wanden beven , 

 De fchimmen- uwer vad'rcn zweven , 



In wierook, bij den Offeraar ; 

 Zij fpellen , in verrnkte tponen , 

 I>en roem aan hunn* gewijde zoneii , 



En zegenen fa prie.fterfchaar, 



De waarheid heeft haar' toorts ontftoken , 

 Haar glans verheft uw tempelkoor, 



Zij heefc zicli op den nacht gewroken , 

 En breekt met nietiwen luister door ; 



Zij zal, daar wij haar licht aanfchouvven ,. 



Voor u hare achtb're rol ontvouwen , 



Geen dwing'land fchenrt die nit haar* hand J 



Dat cnderpand, den mensch gegeven, 



Herinnert hem een eed'ler leven, 



Zyne afkomsc en zijn Va4erland, 



Trl- 



