

Naauw ging in 't Land de kreet der Vrijheid op , 

 Of 't fpreidde van rondsom reeds fchitterende vonken. 



Nu rijst uw Tempel-burg , en heft zijn' kruin in top, 

 En zal (*c is Nasfau's wil) zoo fchoon, als eenijds, pronken. 



De Rijn , die roemloos thans uw Vest omvloeit , 

 Ziet , vrolijk , d* Offerwijn weer op het altaar plengen. 



't Is , of hi) minder traag , deez' dag , naar Leyden fpoeit , 

 En gaarne uw* Zuster'-groet aan d* oud're telg wil brengen. 



Jnich dan , o grijze Stad ! juich Jong'lingfchap 1 

 .Omflinger 't jeugdig hoofd , met 's Krijgsmans cerlaurieren; 



Vlecht ze in het palmenloof , bij vrolijk handgeklap , 

 En laat deez* blijden dag , een dubb'le krans U fieren ! 



En, zijn die lauw'ren niet met bloed bemorst , 

 Wij dankeu 't gunftig lot, dat U den ftrijd befpaarde , 



Dat , hoe ook 't moedig hart naar glorie heeft gedorst, 

 U, voor het Vaderland , in fliller kring bewaarde. 



Wat ook Bedilzucht fmaal', uw doel was fchoon. 

 En, trekt de wolk wer zaain, die zoo veel zorgen baarde, 



Nu kent Ge 'c fpoor der eer. Nog blinkt der Helden kroon : 

 En 't Vaandel is nog daa'r , vvaarom Uw moed U fchaarde. 



Brcngt 



