C 137 ) 



ci augcndi cupiditate, maluic infignem ftipen- 

 dii fui iacturam facere, quam Acadpmiam vi- 

 dere quicquam dctrimenti e fua capientem ca- 

 lamitatc. Sic, rude donatus, reliquam vitae 

 partem transegit, non fine ea molestia, quae 

 bonis ferenda erat: raro tamen tristis-, naturd 

 hilaris et ad iocandum promtus, atque adeo, 

 quoad poterat, ad extremum usque diem, iis 

 occupatus mathefeos ftudiis, quibus prodesfe 

 posfet Reipublicae. Exflant plurima ingenii 

 Hennertiani raonumenta, quae referre Ion- 

 gum fit; quorum vero feriem, alibi a me ex- 

 hibitam, repetere mearum ducam partium, fi- 

 quidem falutari Regis propofito, me falvo, fa- 

 tisfiat, edendo huius Academiae commentario 

 annuo. 



Hie vero vir egregius a nobis avulfus est, 

 naturae necesfitate. Sed aliam fecimus iaccu- 

 ram, perditisfimi hominis malignitate, eacenus 

 duriorem. Su^fequente enim aeilate , a N a p o- 

 leone coacti func ad militiam fcholae nostrae 

 alumni, una cum aliis iuvenibus egregiis, qui 

 nuper ad fummos in iure et medicina hono- 

 res evecti fuerant. Meministis, cives Traicc- 

 tini ! crudelitatem , qua iuvcnes honoratiores 



pa* 



