iniiiriis ? Concordia iiostra. Quid deniquc nobis 

 fere naufragis falutem , Deo favente , procu- 

 rasfe credis? Concordia nostra: et ea quidem 

 tanta, ut, cum turbine et procella iactare- 

 mur, nee portum videremus., nemo tamen no- 

 ftrum commune illud naufragium effugere vo- 

 luerit. Qui igitur , in rebus adverfis , uno fui- 

 mus confilio, quidni fperes, fore nos in pro- 

 fperis? Equidem certe hoc et quicquid Tibi, 

 Vobisque cunctis, Collegae coniunctisfimi ! er 

 abfentibus quoqfte, Ravio, Seni Venerabili, 

 tertium iam fupra nonagefimum annum agenti , 

 raro Academiae nostrae ornamento , R h o e r i o 

 porro et K o p f i o , infirma valetudine labo- 

 rantibus, quicquid igitur flngulis , dulceet exop- 

 tatum accidere poterit, hoc Vobis omne, toto 

 apprecor animo. 



Vos tandem , luvenes e^optatisfimi! quod in 

 vobis est, conferte, ad itineris, cuius estis fo- 

 cii, tranquillitatem ! Gubernatori morem geri- 

 te! Vestris finguli partibus ita fungimini, lit 

 nemo reprehenfione fit dignus! Rectorem ha- 

 betis prudentem, non rigidum aut morofum, fed 

 feverum legis regiae vindicem , liquidem offi- 

 cii ratio et falus public* , quae et vestra est, 



hand 



