C 189 ) 



digend gevoel, met onderlinge vaderlandsliefde 

 vertcderd, zag men aller harten, in eene , even 

 gullwdge als ondubbelzinnige , eeriftemmigbeid. 

 Op aller gelaac fpeelde eene onverdeelde vreug- 

 de, over het herboren vaderland. Alle handen 

 zag men tevens vereend en vreugdcvol uitge- 

 ftrekt, tot den vorst onzer liefde, welke niecs 

 dierbaarder ter barte nam- dan Neerlands, zijns 

 geliefd , maar diep , diep vervallen 9 Neerlands 

 behoud en herftel, deszelfs veiligheid en vrij- 

 held, welyaart en volksgeluk. 



Zoo zagen wij, (gedankt,'geprezen, verbeer- 

 Jijkt zij, o Godt uw wondcrweg, op welken 

 ons , van onder den drang der volksberoeringen , 

 uwe heilbanier verrees!) zoo zagen wij , uit de 

 akelige treurfchaduwe der vernederende afhanke- 

 lijkbeid, en de diepte der franfche ellende , een 

 vreugdelicht opdagen , waarin Nederland . her- 

 leeft , onaf hankelijk en vrij ! Zoo zien wij 

 den wrangen kommertijd vervangen, door een 

 blijrapedig feestvieren over den , ons niet te 

 vermoedenen, zegen der Godheid, en f s Ko- 

 nings goedgunftigheid ! 



II. 



