C '90 ) 

 I I. 



Noem ik het feest van dezen dag , ook , ee 

 ne feestvicring ter eere van 'sKonings goedgun- 

 fligheid: wie is zoo ongevoelig, ook, in deze, 

 niet te erkennen den zegen van Gods wonder- 

 weg ? wie zoo ondankbaar , in den Vorst 

 van Nederland niet te vereercn het doorluchtig 

 hulpmiddel , in de hand van den hoogften Alre- 

 geerder, ten herflel van Neerland, van Neer- 

 lands volks-geluk, en van de eer des vader- 

 Jands? 



Wie ware flinksch genoeg, hier, een zweem 

 van vleitaal te verdenken ? Getuigt deze van ee- 

 ne laagkruipende ziel en ongekuischt eer-ge- 

 voel : dezelve ware , den verlichten , den edel- 

 gevoelenden vorst, zoo walgelijk, als beleedi- 

 gend. Neerlancis oppermagt is in de handen 

 van eenen Koning, die zich kenfchetst door 

 onverfierde opregtheid, gelijk de Koningin 

 door onverzierde zedigheid. Mijne geheele ziel 

 doet blijmoedig hulde aan deze en die. Ik 

 fchroom ook geenszins, mij den tolk uwer.gc- 

 voelens te vcrklaren. Te rustiger, daar aller 

 naauwgezetheid , ter eere van hoofd en hart, 



bo- 



