C 1*9 ) 



digd aan de hooge waarde van dezen feest- 

 tekst , en aan den onwaardeerbaren zegen van 

 dezen dag. 



O ! hoe wenschte, ik mij thans die gave , om 

 U dezen te kunnen doen gevoelcn, en die te 

 kunnen ontfluijeren , zoo, als mijne ziel die 

 wenscht ! 



Grievender, welligt, dan u we goedgunftige 

 denkwijze vermoedt, vale het mij, mij , vpor 

 dezen wensch , te klein te gevpelen , die tc 

 wel gevoele mijn te koud en te fchraal denk- 

 en taal - werk , min ber,ekend voor zulk eene 

 feescplegtige roeping. 



En , wat kunt Gij ook verwachten- van ie- 

 mand, grijs geworden in den ftillen fchuilhoek , 

 onder wijsgeerige befpiegelingen , die hem , 

 zoo overtuigend deden inzien het klein beftek 

 zijner kunde, het grootte zijner onkunde, hec 

 weinige, dat hij wist, het vele, dat hij had 

 kunnen, helaas! had moeten weten , en 

 die hem even dringcnd terug hielden , z-ich te 

 wagen , het toppunt der eerc te bejagen ? Maar 

 die , dan ook nog , door een overheerend dwang- 

 gezag, tot een ontmoedigend niets-doen ver- 

 wezen, het weinige fchier ontleerd, en van 



zulk 



