( 64 ) 



indien wij wederom door X, Y, Z, een alcoholradicaal, door 

 Cl een willekeurig halogeen aariduiden. 



Bij deze laatste verbindingen kan nu de vraag worden 

 opgeworpen: neemt dit nieuw toegetreden hydrogenium eene 

 dergelijke stelling in als de 3 hydr. aequivalenten der am- 

 monia, die door X, Y, Z zijn vervangen? De proef leert, dat 

 dit werkelijk het geval is, met andere woorden: dat de 

 reeds gesubstitueerde ammonia, door verbinding met H O 

 of met zuren tot den typus NH 4 overgegaan, bij ver- 

 nieuwde behandeling met chloor (brom. of jod.) vetbindin- 

 gen der alcoholradicalen, ook dit laatste hydrogenium tegen 

 een hydrog. carbonaturn uitwisselt en men alzoo daarbij 

 nieuwe zouten verkrijgt, die de volkomene analoga zijn der 

 ammonium-oxydezouten en onder deze algemeene formule 

 kunnen worden gebragt. 



Y ? (W een alcoholradicaal = X, Y, of Z, of daar- 

 Z j van verschillend, Ci een halogeen.) 



Tiet is thans de vraag, of deze nieuwe, tot den typus 

 NH 4 behoorende stoft'en zich chemisch gedragen als de 

 verbindingen van het hypothetische metaal ammonium. De 

 ervaring heeft hier een hoogst opmerkenswaardig verschil 

 doen kennen. 



Men weet, dat uit de arnmoniumzouten het oxyde NH 4 O 

 niet als zoodanig kan worden ge'isoleerd, omdat het, zoo- 

 dra het vrijgesteld is, onmiddellijk in NH 3 en HO vervalt. 

 Uit de zouten echter van den typus NH 4 , waarin al het 

 hydrog. door hydrogenia carbonata is vervangen, kan men 

 de vrije basis afzonderen, zonder dat zij in water en eene 

 tot den typus NH 3 behoorende stof vervalt. Hoogst 

 merkwaardig is het nu, dat deze bases in vrijen toestand 

 alle analogic met de ammonia hebben verloren, en daaren- 



7 



