lid was. Hij heriniicrt dat de Vergadering, toen gevolg 

 gevende aan cone motie van orde van den Heer o. J. MULDKR, 

 bcslistc om dit stuk van den Heer VAN BREDA voor berigfc 

 aan te nemen xonder verdere discussie daarover, en dat 

 om die rcden ook de Commissie zich onthoudcn had van 

 naderc aanwij/ing van hetgeen haar daarin minder juist 

 voorkwam. Spreker zal ook daarvan zich onthouden; maar 

 meent toch verpligt te zijn, ten aanzien van een punto 

 daaromtrent eene uitzoudering te maken. In genoemd stuk 

 toch wordt van den Heer DUMONT, Hoogleeraar te Luik, 

 op eeue wijze gewag gcmaakt, die den Spreker voorkomt 

 voor eene tweeledige uitlegging vatbaar te zijn. Hij ver- 

 trouwt dat zulks niet in de bedoeling van den Heer VAN- 

 BKKDA heeft gelegen ; maar hij mag zijne vrees niet out- 

 vein/en, dat Bom mitten uit de gebezigde bewoordinc: ligte- 



O C5 O ^j ^j 



lijk het besluit zouden opinaken, also!', voor een gedeelte 

 ilur door den Heer DUMONT vervaardigde Geologische kaart 

 van Belgie, gebruik was gemaakt van de vroeger door de 

 ofiicieren van den generalen staf, onder medewerking van 

 den Heer VAN BREDA, aaugevangen en gedeeltelijk in kaart 

 gebragte geologische opneming van Belgie, en derhalve 

 alsof zij als niet geheel oorspronkelijk en op eigene on- 

 derzoekingen steunende zonde moeten worden beschouwd. 

 Ten einde, voor zoo verre noodig, het bewijs te leveren 

 van de ongegrondheid dezer opvatting, wijst de Heer 

 HARTING op de ter tafel gebragte en in de Mdmoires de 

 rAcadcmie dcs Sciences de Bruxelles van 3847 en 1848 

 bevatte hoogst uitvoerige, niet minder dan 620 bladzijden 

 in 4 beslaande, beschrijving van dat zelfde gedeelte van 

 het Belgische terrein, zoodat hierdoor ook alle twijfel 

 wordt weggcnomen omtrent de oorspronkelijkheid van den 

 geheelen arbeid van den Heer DUMONT. Ten slotte leest de 

 Heer HARTING een gedeelte van eenen brief voor, onlangs 

 v;.n den Huer DUMONT ontvangen, waaruit blijkt, dat deze 



