( 51 ) 



het zuidelijkste gedeelte der provincie Zuid-Holland ge- 

 zien, waarvan cen gctal van met minder dan een-en-zestig 

 op het eilaud van Goedereede onder de gemeente Ouddorp 

 op het strand zijn geraakt. Het is den Spreker gebleken, 

 dat zij tot eene soort behooren, welke in 1812 door den 

 beroemden CUVIER, onder den naam van Delphinus globiceps, 

 in de stelselmatige lijst des dierenrijks is opgenomen. 15 ij 

 LINNAEUS en bij den zamensteller der dertiende uitgave van 

 het Sy sterna Naturae, GMELIN, komt deze Dolfijnensoort 

 niet voor. Wanneer men echter de strenge regels der pri- 

 oriteit op de nainen der dieren zoude willen toepassen, 

 behoorde de soort Delphinus deductor te heeten, onder 

 welken naam hij door TRAILL in den jare 1809 werd be- 

 schreven. JENYNS en BELL noemen hem D. melas. 



Uit deze late bekendmaking der soort zou men echter 

 ten onregte aileiden, dat zij onder de zeldzame Dolfijnen 

 behoort. Integendeel, zij is eene der meest talrijke van de 

 Noordzee en van de noordelijke deelen van den Atlanti- 

 schen Oceaan, en leeft in groote troepen van eenige hon- 

 derden, ja somtijds van bijkans duizenden, bijeen. Reeds 

 sedert eeuwen wordt zij vooral op de Paroer gevangen, 

 als ook op de kusten der Orkadische eilanden. Zuidelijker 

 schijnt zij zeldzaam te wezen. Spreker zegt niet te weten 

 of zij ooit meer zuidwaarts dan tot den 49 N. B. is 

 waargenomen. In 1812 namelijk kwamen er 70 aan het 

 strand van Paimpol, Cotes du Nord. Eenige visschers van 

 Paimpol zagen op den 7 den Januarij van dat jaar talrijke 

 Cetaceen, en na er jagt op gemaakt en soramige gewond 

 te hebben, dreven zij er een van op de kust. Door zijne 

 kreten of zoogenaamd geloei lokte dit dier andere tot zich, 

 die zich daarop met onstuimigheid naar hun makker wier- 

 pen en ten getale van 69 of 70 op het strand raakten. 

 Het schouwspel van deze dieren, Leurs gemisscments bruyants^ 

 zegt CUVIER, trokken eene groote menigte van menschen. 



4* 



