( 78 ) 



zijn vele tientallen van jaren voorbijgegaan eer dit beginsel 

 raeer algemeen erkend werd, en gedurende welke het beter 

 en beter verstaan is. Voor zoover de toepassing op de 

 bewegingen der hemelligcliamen aanging, kwam men nu al 

 spoedig tot een tweede beginsel, dat op het eerste steunt: 

 dat namelijk de som der levendige krachten in het plane- 

 tensysteem aanwezig, voor eene zelfde betrekkelijke plaat- 

 sing dier hemelligchamen dezelfde is. 



Naarmate dit duidelijker * en duidelijker werd, kvvamen 

 in andere vormen door de wiskundige analyse daaruit te 

 voorschijn het onveranderlijke vlak, de betrekkingen tus- 

 schen de hellingen van de loopbanen op dat vlak en tus- 

 schen de excentriciteiten, en na AMPERE en POISSON was er 

 wel niemand meer, die met, op grond van dit beginsel der 

 levendige krachten, met voile overtuiging de onmogelijk- 

 heid leerde van een perpetuum mobile, dat is de onmoge- 

 lijkheid, om, door welke werktuigen ook, meer kracht uit 

 te oefenen dan aangewend werd. Er behoorde nog duide- 

 lijker inzigt in de moleculaire krachten toe, eer men ook 

 het omgekeerde met meer zekerheid predikte : namelijk, dat 

 het even onmogelijk is, om, door welke werktuigen ook, 

 kracht te doen verloren gaan. Het was toch immers ook 

 nog slechts voor astronomen alleen eene waarheid, dat geene 

 stof verloren ging. LAVOISIER met zijne balans gaf aan die 

 overtuiging eene algemeene uitbreiding en omtrent alle 

 stof. En toch behoorde er meer toe, want het was geens- 

 zins een ieder zoo duidelijk, dat stof en kracht onafschei- 

 delijk te zamen moesten gedacht worden. GROVE heeft in 

 eene zijner jongste voordragten voor de Royal Institution *) 

 ontwikkeld, hoeveel door naauwkeurige gevolgtrekking uit die 

 waarheid, dat geene stof of kracht verloren is gegaan zoo- 



*) Philos, Mag. and Journ. of Science. IV Series, N. 72. April 

 1856. 



