( 73 ) 



Jh-ze gegevons Jriilru tot <!< volgende forinule: 



Id + HO. 



l)c aethylbrucine zclve is in water oplosbaar en daarom 

 wordt de oplossing barer jodverbinding niet door potasch 

 nedergeslagen. Maar voegt men bij deze, versch nederge- 

 slagen zilveroxyde, dan wordt er onmiddellijk jodzilver ge- 

 vonnd, terwijl de aethylbrucine in de vloeistof terugblijft. 

 Ik heb de basis zelve niet in vasten vonn kunnen verkrij- 

 gen, daar hare oplossing bij verdamping eene donkere kleur 

 aanneemt, en moest derhalve de analyse dezer stof in vrijen 

 staat opgeven. 



Hare oplossing vertoont al de karakters eener zeer sterke 

 basis. Zij kleurt rood lakmoespapier sterk en blijvend blaauw, 

 slaat ijzeroxyde, aluinaarde en zinkoxyde uit de oplossingen 

 hunner zouten neder, en lost de beide laatsten weder op. 



Uit ammoniakzouten drijft zij reeds bij gewone tempera- 

 tuur NIP uit en slaat, wanneer zij eenigen tijd aan de 

 lucnt gestaan heeft, uit eene chloorcalcium-oplossing car- 

 boiias calcis neder. 



Zuren worden door haar Tolkomen geneutraliseerd, doch 

 het is mij tot nog toe niet mogen gelukken, eene genoeg- 

 zaine hoeveelheid van een der zouten in gekristalliseerden 



*) J)it is hct jodiumgehalto van de watcrvrijo stof. Brcngt, men 

 hct water in rekening, dan worden deze cijfers 23,2 en 23,3. De 

 jodiumbepaling is tc hoog uitgevallen, omdat de stof bij 140 ge- 

 droogd was, bij welke temperatuur zij reeds een weinig outleed wordt, 

 zonder nog jodium te verliexcn. 



