( 71 ) 



hydrog. acquivalrnlcn nog in aanwezig zijn.. 



Ilicrboven is opgemerkt, dat alle basische ligchamcn van 

 den typus Nil 3 zoolang zij nog oorspronkelijk, d. i. niet 



nbstitueerd hydrogenium bevattcn, bij behandeling met 

 jod (of brom-J aethyl- methyl- enz. nieuwe gesubstitueerde 

 bases geven, wier physisch karakter weinig van dat van do 

 oorspronkelijke basis afwijkt. Is echter al het hydrog. ge- 

 aubstitueerd, dan gaat bij vernieuwde beliandeling metjod- 

 acthyl de basis van den typus NH 5 in een van den 

 typus Nil 4 over, die in vrijen staat geheel van het oor- 

 spronkelijke ligchaam verschilt en geheel de physische en 

 ehemisclie eigenschappen van potasch vertoont. 



De beliandeling met jodaethyl is dus het middel van 

 onderzoek, waarop de scheikundige hier onmiddellijk worclt 

 gewezen. Werkelijk zijn ook reeds onderscheidene alcaloi- 

 drn aan dit onderzoek onderworpen, en in het begin van 

 het voorleden jaar heb ik ook een dergelijk onderzoek aan- 

 vuurd. Ik koos daartoe de brucine, oin redenen straks na- 

 der te noemen. Zie hier de bijzonderheden van dit on- 

 derzoek. 



Wamieer brucine in warm en alcohol van 90 pCt. wordt 

 opgelost en men bij de bekoelde, helder gefiltreerde vloei- 

 stof eene alcoholische oplossing van versch bereid jodae- 

 thyl voegt, dan beginnen zich na eenige uren of dagen, 

 kleine, een weinig geel gekleurde, kristallen af te zetten, 

 wier hoeveelheid langzaam vermeerdert. Door wassching met 

 alcohol zoowel van brucine als van jodaethyl bevrijd, kun- 

 nen zij door herhaalde kristallisatie uit kokenden alcohol ge- 

 makkrlijk volkomen kleurloos en zuiver verkregen worden. Zij 

 /ijn hoogst bitter van smaak, in water en aether bijna niet, 

 in alcohol, ook bij de kookhitte, weinig oplosbaar. Deze 

 oplossing, met /ilvcrsolutie gemengd, geeft een geel neder- 

 \aii jodzilver, tcrwijl de drooge stof, in een glazen 

 buisje verhit, under versprciding van jodiumdampen en 



