eeiie tot in de klcinstc bij/onderin Jen 

 naitiurlijk do zamonstolling) gaandc oven onkoinst met de 

 potascli vertoonen. Hct xijn niet-vlugtige ligchamen, vaste, 

 dikwijls kristallijne stofTen, die gretig water en koolzuur 

 uit de lucht aantrekken, in water eu alcohol gemakkelijk 

 oplosbaar zijii en eene vloeistof vormen, die in gecon- 

 centreerden staat even bijtend werkt als potaschsolulie. 

 Metaalbases worden door haar nedergeslagen, aluinaarde 

 en zinkoxyde weder opgelost, ammonia reeds in de gewone 

 temperatuur uitgedreven. Vetten worden door haar verzeept, 

 kortom; in al hare reaction vertoonen zij geheel het karakter 

 van potasch en vereenigen zich even als deze met zuren 

 tot zouten en dubbelzouten, die meestal goed kristallisj r- 

 baar zijn. Ja zelfs vormen de sulfaten van sommigeu nut 

 zwavelzure aluiuaarde dubbelzouten, die al de physische hoe- 

 danigheden van potasch- of ammoniumoxydealuin bezitten. 



De groote ontwikkeling, die de scheikunde der kunst- 

 matige organische bases, van de ammonia afgeleid, in den 

 laatsten tijd verkregen heeft, en de algemeene wetten van 

 transformatie en substitutie, die men op (Jit gebied heeft 

 ontdekt, zijn van zeer morkbaren invloed geweest op de 

 studie der natuurlijk voorkomende alcalo'iden. Immers de 

 in het oog loopundc analogic, die deze groote en belang- 

 rijke klasse van organische producten met de ammonia 

 vertoont, heeft reeds den vader oiizer nieuwere wetenschap, 

 BERZELIUS, deze ligchamen doen beschouwen als gepaarde 

 ammoniakverbindingen, wier basisch vermogen alleen van 

 de daarin als zoodanig bevatte ammonia afhankelijk was, 

 en de latere theorien over de constitutie der alcaloiden 

 liebben alien ditzelfde uitgangspunt gemeen. Zoo beschouwde 

 I-IKHIG het amide N H a als een radicaal, dat nut waterstof 

 een basisch ligchaam geeft, zooals de lialogenen daarmede (met 

 di 1 waterstofj zuren vormen en nam dit in de alcaloiden als 



. KN MEHRD. APD. NATDURK. DEEL V. .") 



