worden, en dat DUMONT'S geologische kaart van Belgie en 

 de aangrenzende landen ruim 40 verschillende steenen ge- 

 vorderd heeft. Ik bedoel hier namelijk de laatste, te Parijs 

 vervaardigde, exemplaren; want de eerste zijn bij VAN DER 

 MAELE uit de hand gekleurd. 



Bij dit kaartje is het bezwaar van 20 maal drukken 

 volkoinen overwonnen. De tinten, zoowel als de zuiverheid 

 der grenzen laten niets te wenschen over. Na het maken 

 der proefdruk is nog het een en ander voor den dag ge- 

 komen, dat verandering noodzakelijk maakt ; maar dit ont- 

 neemt niets aau de waarde van het werk. 



Zoo zijn de letters, waardoor de verschillende gronden 

 worden aangeduid, te weinig in het oog vallend. Zij be- 

 hooren verdikt te worden, even als die van de tertiaire 

 gronden. 



Zoo is op eeri paar proeven door de gekleurde arcerin- 

 gen, rood voor primair, blaauw voor secundair, en groen 

 voor tertiair, wel het oogmerk bereikt om door eene eigen- 

 aardige tint die groote geologische afdeelingen te onder- 

 scheiden ; maar tevens blijkt het, dat daardoor de grond- 

 tinten te veel verduisteren en dat zij dus door ligt 

 aangeduide eenkleurige arceringen vervangen dienen te 

 worden. 



Zoo behoort het kolengebergte rneer zwartbruin dan 

 rood gekleurd te zijn. 



Ten anderen noeinde ik het werk van het Topographisch 

 Bureau opmerkenswaardig, omdathet voor Nederlandeen eer- 

 steling is in de toepassing van kleurendruk op eene geolo- 

 gische kaart. Mrj is althaus niets anders bekeud, dan een 

 paar schetsen met eenige weinige kleuren. Maar tevens is 

 dit ook als een eersteling te beschouwen voor het in kaart 

 brengen der geologie van Nederland. Want het zeer ver- 

 dienstelijke werk van Dr. ACKER STRATINGH, de uit de 



