op eiwit, dan vormt het zich allengs en vertoont zidi als 

 nu eene zaraenhangende, vliezige rnassa. Ik meende, dat 

 het door toevoeging van water (onttrekking van alcali en 

 zouten) ontstond. Het vormt zich echter niet of naauwelijks 

 in gefiltreerd wit van eijeren, en het wordt dus door filtreer- 

 papier teruggehouden, zoodat het waarschijnlijk primitief 

 aanwezig was. 



De resultaten der proeven zijn de volgende: 



1. Een ongeschonden kippen-ei, in water gelegd, wordt 

 in eenige dagen 1 tot 1-J- pCt. zwaarder ; bij gedeeltelijke 

 afpelling der harde schaal zwelt het snel op, zoodat de 

 kalkschaal op vele plaatsen berst ; bij de hooge drukking 

 wordt tamelijk veel eiwit uitgeperst. Is de bovenzijde ge- 

 opend en wordt de van kalkschaal voor een deel ontbloote 

 onderzijde in gedestilleerd water geplaatst, zoo treedt veel 

 water snel naar binnen. In het water wordt weinig vaste 

 stof gevonden, bevattende sporen van eiwit en van suiker, 

 somtijds bij koking een' bouillon-reuk ontwikkelende; ruim 

 de helft is anorganische stof, waaronder veel chlorium. 

 Het osmotisch aequivalent van het doorgedrongen mengsel 

 van stoffen, was zeer verschillend: 



Proc. organ, stof. osm. aequivalent. 



1. 371 484 



2. 47 611 



3. 44 171 



In het geledigde en gezuiverde ei werden stoffen gebragt. 

 Het osmotisch aequivalent bedroeg: 



voor sulphas sodae 14,2 11,25 



// chloorsodium 4,05 3,4 3,37 



ff ac. tartaricum 2,56 1,94 



Deze zijn tamelijk overeenkomstig met de door JOLLY 

 gevondene. Die van het eiwit zijn buitengemeen hoog. 



2. Met het geisoleerde en gereinigde vliesje werden os- 

 motische proeven in 2 rigtingen genomen: 



