zijn onvoldoende om de algetneene waarneming te verkla- 

 ren. Hoe warmte door scheikundige werking wordt voort- 

 gebragt, hoe warmte scheikundige werking kan ondersteu- 

 nen, gelijk men dit noemt, verbindingen kan doen vormen, 

 en alle, wij durven bijna zeggen alle, verbindingen weder 

 kan scheiden, bij voorkeur die, welke tusschen zeer onge- 

 lijk zware atornen tot stand is gekomen, wordt zeer denk- 

 baar, als wij ons voorstellen hoe de atomen niet tot een 

 anderen evenwigts-stand kunnen overgaau, zonder trillingen 

 om die nieuwe evenwigts-afstanden te gaan volbrengen, 

 trillingen, die door amplitude en golflengte die warmte 

 bepalen, inaar die juist ook de deeltjes weer voorbij een- 

 labielen evenwigts-afstand kunnen voeren, vooral als zij 

 van buiten worden versterkt. Eene doordringing is ons op 

 atomistiseh standpunt niet denkbaar, en dan vooral zouden 

 wij niet dan in willekeur de mogelijkheid zien, om eene eens 

 gevormde verbinding weer op te heft'en; maar zelfs in de 

 iitomistische voorstelling kunnen wij, als wij eene verbin- 

 ding beschouwen als het bevredigd zijn van de neiging, 

 waarmede twee heterogene deeltjes elkander zoeken, en, 

 als wij dus die deeltjes volkomen tegen elkander liggende 

 denken, niet inzien, hoe een derde atom het tweede weg 

 kan dringen ; en zoo al voor zwakkere verbiudingen dit 

 nog gedacht kan worden y zoo moet er toch noodzakelijk 

 m die voorstelling een sterkste verbinding zijn. 



Hoe is het dan mogelijk, dat, toen de aarde ontvlamde,- 

 zooveel zuurstof, zooveel silica, zooveel metalen onverbon- 

 den bleven, of eens verbonden, vrij werden ; hoe verklaart 

 men de werking van het water in de geologische forma- 

 tiie'ii, in ertsgangen zelfs, en in al die gevallen, waar men 

 vroeger bij onvolkomener ontwikkeling der scheikunde, de 

 vorming door vuur aannam, omdat men anders tegen de 

 aangenomen scheikundige voorstelling eener meer of min> 

 innige verbiuding aandruischte. 



