( S5 ) 



.ilingen, waartoe wij tc vergeefs opwekten, juist a,m 

 geven; maar het is toch noodzakelijk, dat men in diun 

 /in zich dc verschillende evenwigts-toestanden der deeltjes 

 voorstelle. De natuurkunde zou niets meer te vragen heb- 

 ben, als wij de constanten kenden. Het is dus het eind- 

 docl van ons streven, de constanten te kennen en door 

 wiskundigc analyse zoo te volmaken, dat men uit de ver- 

 achijnselen tot deze constanten, of uit de constanten tot 

 de verschijnselen besluiten kan. 



Men moet nu verder dit beginsel niet tot den even- 

 wigts-stand der deeltjes in betrekking tot anderen beper- 

 ken, maar iritegendeel uitstrekken tot den evenwigts-stand 

 van elk deeltje op zich zelf, voor zoo ver dat uit ineerdere 

 ;il omen bestaat, hetzij die dan homogeen zijn met elkander 

 of heterogeen, gelijk bij die, welke scheikundig kunnen 

 worden ontleed in verschillende stofien, en tot het slin- 

 geren om dien toestand. De scheikundige evenwigts-stand 

 k;ui en zal in het algemeen plaats hebben voor geringere 

 afstanden, en de kracht, noodig oin tusschen heterogene 

 deeltjes den afstand te veranderen, schijnt uit de waar- 

 riemingen grooter te zijn dan voor de overige, vooral voor 

 de twee laatste, evenwigts-standeu. 



Misschien is de vaste evenwigts-stand voor homogene 

 deelen echter geheel te vergelijken met den evenwigts- 

 stand der heterogene deelen, zoo ten opzigte van de na- 

 bijheid van den naasten labielen evenwigts-afstand, als ten 

 opzigte van de noodige kracht om de atomen eenigzins 

 (binnen de grenzen) van of tot elkander te brengen. 



Zonder de heterogene deeltjes, als eene molecule eener 

 '/amcngestelde stof uitmakende, tegenover elkander in een 

 evcnwigts-toestand te denken, zien wij geene mogelijkheid 

 eenige voorstelling ons te vormen, hoe verbindingen tus- 

 schen twee deeltj.es, eens tot stand gekomen, weder ontbon- 

 den kunnen worden. Alle andere gegeven voorstelliDgen 



