bctrekkclijke afstandcu worden dan beurtelings grootcr en 

 kleiner; zij worden dan gezegd slinguringcii daarom tc 

 volbrengen, van wier amplitude en aard de sterkte en aard 

 dcr bcvvogiiigstoestanden, warmte, licht, enz. afhangen. 



Elk dezer even \vigts-standen heeft iets eigenaardigs. Zij 

 zijn alle drie zonder eenige kracht van buiten bestaanbnar. 

 maar de eerste en de derde hebben veel meer stand \ 

 tigheid. De eerste, de vaste toestand, met den eersten 

 evenwigts-stand overeenkoraende, bestaat dan ook op on/c 

 aarde zonder weerstand van buiten. Voor de tweede en 

 derde moet in de omstandigheden, waarin die geplaatst 

 zijn op onze aarde, die zulk eene sterke trekkende kracht 

 op elk deel uitoefent, van buiten een weerstand aangebragt 

 worden aan vijf zijden (als wij drie paren op elkander 

 loodregte rigtingen beschouwen) om een gewenschten vorm 

 te bewaren, en nog van de zesde zijde om eene gewenschte 

 digtheid te voorschijn te roepen. 



Het is noodzakelijk dat de termen zoodanig zijn, dat 

 de evenwigts-afstanden afwisselend stabiel en labiel even- 

 wigt geven. In den vasten toestand is de stabiele even- 

 wigts-afstand op vrij grooten afstand van de beide aan- 

 grenzende labiele: in den vloeibaren is de verdere labiele, 

 in den gazvorm de digtere labiele zeer nabij aan den sta- 

 bielen. 



De ligchamen hebben nog in den eersten toestand ver- 

 schillende digtheden, naarmate zij anders behandeld zijn, 

 gegloeid, gehamerd, gekristalliseerd. De laatste toestand is 

 de natuurlijke, dan zijn zij het digtst, en dan is het in 

 vollcn zin waar, dat elk deeltje tegenover de omringende 

 in evenwigt is. Men kan nu misschien de verschillende 

 digtheden, die zij op eene zelfde temperatuur kunnen heb- 

 ben, aan toevalligheden toeschrijven, aan holten, die bij 

 het onregelmatig op elkander werpen der deeltjes ontstaan 

 xiju, xonder dat men behoeft aan te nemen, dat werkelijk 



6* 



