staan, die op veel grootere afstanden van elkander gelegen 

 /iju, dan waartoe zij zich, om zoo te zeggen, stoffelijk uit- 

 strekken. Het is dan niet nicer het rusten der atomen 

 op elkander, zooals een hoop steenen op elkander ligt, en 

 waarbij men een bovensten weg kan nemen zonder dat de 

 anderen zich dien ten gevolge verplaatsen ; want oak dat 

 zich, al is het dan onmerkbaar, verplaatsen komt voor- 

 namelijk daar van daan, dat de onderlinge drukking der 

 steendeeltjes nu verminderd wordt en dus deze atomen 

 zich iets verder van elkander af in evenwigt gaan stellen, 

 gelijk dan ook werkelijk door een te groot gewigt van 

 steenen de onderste vermorseld zouden worden. In clit 

 voorbeeld is de kracht, die van buiten komt, de zwaarte- 

 kracht, verre overwegend. 



Naauwelijks zal nu iemand meer ontkennen, dat een 



ligchaam niet meer als zoodanig bestaan kan, maar dat 



.het grooter of kleiner zou moeten worden of in vorm zou 



ir;oeten veranderen, indien niet de deeltjes van de stof, 



> v a'a.i" u ^ ne ^ zamengesleld is, met elkander in evenwigt 



waren * en ^ aar ^ e lig %cnamen i" verschillende toestanden 



en met verschillende digtheden in evenwigt zijn, zoo zal 



de continm'^ van ^ e werkende krachten die verschillende 



< j venwiois-tob.^ an d en moeten verbinden. Men zal moeten 



ophouden zulk,^ scherpe grenslijnen te trek ken tusschen 



den toestand als vast ligchaam, of als vloeistof of als gaz, 



waarin over het al^ meen e ^ e s ^^ ^ an verkeeren. In alle 



drie de gevallen is de sM in evenwigt; het zijn drie even- 



wigts-standen bij verschi'^ende atom-afstanden plaats grij- 



pende, maar door een zelt^e wet beheerscht. - Ter be- 



korting noemen wij even wigts- -stand het zoo geplaatst zijn 



der atomen, dat zij in evenwigt v7.jin; den afstand, dien een 



paar atomen dan onderling hebben, jnoemen wij evenwigts- 



nfstand. Zij kunnen dan nog in rust (hetgeen wel nooit 



voor zal komen), of meer of min in be^eging zijn : dr. 



