( 186 } 



overgebleven zink door verdund zwavelzuur, spoelt het 

 nederslag van metalliseh koper met water uit, en lost hefc 

 op in eene zure oplossing van zuiver ijzerchloride, waarin 

 Ilet snel opgelost wordt. Van het ijzerchloride wordt door 

 het koper ijzerchlorure gevorrad; FLEITMA;\ ? N herstelt dit 

 door eene getitreerde oplossing van overmanganzure pot- 

 asch, en bepaalt alzoo de hoeveelheid koper, die in oplos- 

 sing kwam. 



Is er salpeterzuur voorhanden in de koperoplossing, zoo 

 doet hij er ammonia in overvloed bij y filtreert om ijzer, 

 bismuth of lood af te scheiden, en voegt nu stukjes zink 

 in de verwarmde ammoniakale vloeistof, waardoor het ko- 

 per spoedig gepraecipiteerd wordt. 



De methods van FLEITMANN wordt door het hoofdbezwaar 

 der methode van MOHR gedrukt, namelijk dat tin, lood en 

 antimon, die alle drie in ijzerchloride oplosbaar zijn, de 

 bepaling van het koper door overmanganzure potasch sto- 

 ren, tenzij zij vooraf verwijderd worden. Door ammonia 

 verwijdert men het lood niet geheel uit eene salpeterzure 

 oplossing ; het arsenik wil hij verwijderen door het in acid, 

 arsenicicum te veranderen, en met sulphas magnesiae en 

 ammonia te praecipiteren. Het antimon is, wel is waar, 

 weinig oplosbaar in salpeterzuur met water verdund, maar 

 onoplosbaar is het niet. 



De methode van FLEITMANN is in elk geval beter dan 

 die van MOHR, maar ook oinslagtiger, en in geen geval 

 bruikbaar voor analysen van koper-alliages, waar men juist 

 met die hinderlijke metalen te doen heeft. 



Eenige nadere opmerkingen zullen niet overbodig zijn. 



Vooreerst kan arsenik geen bezwaar geven in het alliage, 

 daar, zoo het koper, dat arsenikhoudend is, uit zijne 

 zoutzure oplossing door zink wordt nedergeslagen, het ar- 

 senik onder den invloed van het zink en het zoutzuur 

 als arsenik-waterstof wordt uitgedreven en, daar men niet 



