( 18* ) 



nog ontkleurd wordt. Op deze wijze bepaalt MOHR het 

 koper. 



Maar hij begaat dezelfde fout als SCHWARTZ, namelijk, 

 alle uietalen, die met het koper gemengd \varerr en door 

 suiker gereduceerd of lager geoxydeerd worden, en in zout- 

 zuur oplosbaar zijn, brengt hij als koper in rekening. Al 

 zijne koper-bepalfngen, die zulke metalen bevatten, vallen 

 dus te hoog uifc, in rede van de aanwezige hoeveelheid 

 der metalen. Met zuiver koper gaf dez-e methode aan 

 MOHR goede resultaten, althans bruikbare ; maar voor 

 zuiver koper komt zij weinig tepas: hij verkreeg eenmaal 

 van 0,606 galvanisch koper, 0^,597, en dus een verlies 

 van 0,009 op de 0,606, dat is II p. ct. verlies. Bene 

 tweede proef met galvanisch koper 1,007, gaf hern 0,9937 

 terng, en dus een verlies van 0,0063, dat is ruim J- p. at. 

 verlies. 



I>e zoon CARL van Dr. MOIIR heeft nog deze methode ge- 

 bruikt, namelijk zoo dat hij het koper met ijzer nederslaat. 

 Hij brengt een opgelost koperzout met eenige druppelszout- 

 zuur en keukenzout in eene wijclemonds-stopflesch, die goed 

 sluit, en doet er ijzerdrad^en in. De herleiding van het 

 koper oRdersteunt hij door zashte verwarming. Na 1,2 

 uren is al het koper afgescheiden. Het gevormde protoxy-de 

 ijzerzout b. v. Cu O, SO 3 -f- 3? e = PeQ, S O^ 3 +Cu, 

 bepaalt hij door overmanganzure potasch, en berekent hiernit 

 het koper; want zooveel protoxydum ferri er gevormd is, 

 zooveel koper was er proportioned voorhanden. 



Maar y hoezeer deze methode al weder voor zuivere ko- 

 perzouten goede resultaten gaf, zoo is zij toch onbruik- 

 baar in al die gevallen, waarin andere metalen, met het 

 koper opgelost, op ijzer nedergeslagen worden ; want deze 

 doen proportioneel ijzer oplossen en de hoeveelheid prot- 

 oxydum ferri vergrooten. MOHR zegt dan ook, dat niet 

 slechts, zoo er ijzer met het koper gemengd is, liiervan 



