Do oplossiug van wijnstccnzuur en potasdi, tot do procf 

 gevordcrd, moetcn mede geheel klcurloos zijn, en kunncii 

 dus slcchts van zuiverc stotton wordon vorkregeu. DC 

 sk-rkte van de potasch-oplossing /.ij, dat zij i-cn s.g. hcbbe 

 van 1,22, terwijl 17,S gram wijnstccnzuur worden opgelost 

 in 100 CC. water. 



Dezc beidc oplossingen kunncn voor koperbepalingen 

 ccna voor altijd bij clkander gevoegd worden, zoo men 

 \vil, en wel in de verhonding van 16 CC wijnsteenzurc 

 oplossing en 28 CC potasch-oplossing. Maar men kun 

 /o ook in die verhouding telkens bij elke proof aanwcn- 

 ilen. De ondervinding heeft geleerd, dat, orn standvastige 

 uitkomsten te verkrijgen, het noodig is, in de genoemde 

 vorhouding wijnstcenzuur en potasch aan te wenden op 

 eene hoeveclhcid koper, die 0,375 is of minder, opgelost in 

 zuur, hetwelk men vooraf met potasch verzadigt en ver- 

 dunt met water tot 25 C C. 



Meer potasch en wijnsteenzuur scliaadt nict, derhalve 

 ook niet minder koper; mnar de uitkomsten zijn onzeker, 

 zoo men meer koper aanwendt dan 0,375 gram op de 

 genoemde hocveellieden potasch en wijnsteenzuur. Ik kan 

 hierop niot genoeg drukken. Meer potasch kan zonder na- 

 deel word on toegovoegd. 



Van vier druivensuiker-oplossingen, die van vcrscliillendc 

 bereidingen en sterkte waren, werd in CC gevorderd, om 

 0,875 koper te praecipiteren : 



voor de eerste oplossing 40,8 CC 



n n /' // '1 * 



voor do tweedo oplossing 40,75 /' 



// // * 40,75 



voor do durdo iVfs x.wakkiini oplossing 48,2 

 tr // it ft i> n 48,2 t 



voor de vierdo oplossing 



n n // it 4:2,5 n 



n a // // 4 rt 



