( 217 ) 



en spilse naaldrn tc vecl raocitc en kosten vcroorzakcn , 

 dan is het voldoende,. de voorhanden metalen voorwer- 

 pw, als torenkruisen en andere, in de plaats der naalden 

 te gebruiken en daaraan den afleider te verbinden. 



In het supplement p. 95 is door de Parijsche Aka- 

 demie voorgeschreven, otn niet, gelijk vroeger aangeraden 

 was, aan de naald ilen vorm eener spitse pyramide te 

 "even, \vier hoogte 12 tot 15 maal de dikte der basis 



o o 



overtrof, maar dien van een prisma of afgekriotte pyra- 

 mide, van boven ten ininste 3 duim dik, en hierop te 

 bevestigen een kegel van 2 duira raiddellijn en 4< duim 

 hoogte, welks tophoek derhalve 28 bedraagt. De ervaring, 

 dat de vroegere spichtige naalden, wanneer zij door den 

 bliksem getrofien worden, te gemakkelijk aan het boven- 

 eind wegsmelten, heeft de Akademie tot deze verandering 

 geleid ; hoewel zij erkent dat het afleidend vermogen der 

 spits daardoor welligt verminderd wordt. Naar het oor- 

 decl der afdeeling is die verandering van weinig belang. 

 De toplioek van 28 zal niet verhinderen dat de bliksein, 

 die steeds hare hevigste werking uitoefent waar zij het 

 rnetaal het eerst treft, de punt doet srnelten en het eind 

 der naald dus afgestompt worden. "VVil men dus het voor- 

 deel van den spitsen vorm behouden, zoo zal in beide ge- 

 vallen, na een hevigen bliksemslag, de spits door eene nieuwe 

 moeten vervangen worden. 



Daar het ijzer, waaruit de naalden uitsluitend vervaar- 

 digd worden, een zeer oxydabel metaal is, was men 

 go \voon do spits uit een niet oxydabel metaal, het platina, te 

 vervaardigen. In een aan de Instructie toegevoegd later 

 rapport over de spitM-n der aileiders wordt (p. 12-1) liet 

 inin kostbare en tevens zeer lang/aam en slcchts opper- 

 vlakkig oxyderonde kop(?r aangeprezen. De Afdeeling ver- 

 eenigt zieli in dit opzigt met het gevoelen der Parijsche 

 Akademie. De mindere smeltbaarheid van het platinu 



