( 363 ) 



tingen zijn voortgevloeid eu dat de ring van Satunius de 

 elliptische gedaante niet heeft, die door SKCCIU, om die 

 verschillen te verklaren, met schijnbaar zoo gelukkigc 

 gevolgeu werd ter hulpc geroepen. 



Ongetwijfeld zal het velen moeite kosten, om te geloo- 

 vi-n dat de verschillen tusschen de bovenstaande einduit- 

 komsten aan de foutcn der metingen raoeten worden toe- 

 geschreven. llet verscliil tusschen de grootste en de 

 kleinste der gevondene waardeu bedraagt niet minder dan 

 2",66, en alzoo ^ f van het geheel eener grootheid, die 

 toch 40" aan den hemel inneeint, en venverpt men de 

 uitkomst door MAIN in het jaar 1840 verkregen, dan be- 

 houdt het grootst verschil toch nog eene waarde van 

 1",68 en alzoo van T ' T des geheels. Men zoude geene 

 fouten van die grootte verwachten bij metingen, volbragt 

 met werktuigen, die ook bestemd zijn voor de bepaling 

 van parallaxen der vaste sterren, welke hoogstens een 

 paar tiende deelen eener secunde bedragen; maar aan de 

 metingen omtrent de grootte der planeten zijn buitenge- 

 wone moeijelijkliederi verbonden, die zich bij geen dier 

 ligchamen zoo zeer als bij de planeet Saturn us doen ge- 

 voelen. Vestigt men zijne aandacht op de overige metin- 

 gen, die de grootte der planeten betreffen, zoo bespeurt 

 men ook, dat de verschillen bij Satunius niet zoo veel 

 grooter dan bij andere planeten zijn, en men zoude ze- 

 kerlijk al tot wonderbaarlijke uitkomsten geraken, indien 

 men den oorsprong van al die verschillen in de planeten 

 zelve wilde vinden. De verschillen tusschen de bovenge- 

 melde einduitkomsten pleilen ook niet voor de stelling van 

 SEGCHI, maar strijden daartegen, omdat zij met den vorm 

 van den ring van Saturn us, door SECCHI bepaald, vol- 

 strekt onvereenigbaar zijn. Nnar de uitkomst, door SECCHI 

 uit zijne metingen afgeleid, kan de middellijn van den 

 buitenrand des rings van Satunius ecne verandering on- 



