( 377 ) 



dat zij eene afwisseling, die buiten de metingen ligt, moet 

 insluiten, dan moet men ook zulk eene afwisseling bij de 

 aequatoriale middellijn van Jupiter verouderstellen, en 

 daartoe zal men zich toch niet geneigd betoonen. 



Het is zekerlijk een merkvvaardig verschijnsel, dat mijnc 

 metingen met den mikrometer van AIRY zich naauwkeuriger 

 betoonen dan de metingen met den heliometer van BESSKL ; 

 maar wil men dat verschijnsel, in weerwil van al het bo- 

 ven gezegde, hieruit verklaren, dat, door toevallige omstan- 

 digheden, zich eene afwisseling in mijne metingen verborg, 

 wier invloed bij de metingeu van BESSEL zeer merkbaar 

 was, zoo kan men weder door de planeet Jupiter worden 

 terejrt gewezen. Ik heb twee, van elkander volstrekt on- 



o o 



afhankelijke, reeksen van metingen omtrent de aequato- 

 riale middellijn van de planeet Jupiter, met den mikro- 

 meter van AIRY, volbragt, die bijna volkonuen tot dezelfde 

 uitkomst leiden. Bij de eene reeks vond ik de waar- 

 schijnlijke font van elke mijner metingen 0",071; bij de 

 andere 0",0f>0. Hier is het verschil dus nog grooter 

 dan bij den ring van Saturnus, en dit verbiedt zijne ver- 

 klaring in eene veranderlijkheid der hemellichten, ver- 

 eenigd met een wonderbaarlijk toeval, te zoeken. 



Ik kan hiermede mijn voorgenomen onderzoek als ten 

 einde gebragt beschouwen, maar ik vermeen mij toch nog 

 eene opmerking te moeten veroorlooven, waartoe het van 

 zelf aanleiding geeft. SECCUI heeft het gemiddeld bedrag 

 van de groote as des rings van Saturnus op 40",99 be- 

 paald en BESSEL heeft, voor dat bedrag, 39",81 gevonden. 

 Verschillen van niet veel mindere grootte bestaan ook bij 

 andere bepalingen van dat bedrag, al zijn zij met werk- 

 tuigen van denzelfden aard verkregen. Zoo verkregen 

 BOND en o. STRUVE, in 1850 en 1851, die bij hunne reu- 

 zenkijkers, even als SECCIII, dradenmikrometers gebruikten, 

 39",35 en 39",73. Bijaldien die verschillen uit veran- 



