( 394 ) 



Som van de tweede magten der feilen : gevonden: 42,57 



berekend: 44,52 

 Waarschijnlijke fout van elke normaalplaats : 1",10. 



Het resultaat onzer berekening is dus het stel VII. Ik 

 heb nu eene ephemeride voor de volgende verschijning be- 

 rekend, met inachtneming van de storingen door Jupiter 

 en Saturn us. Hierbij gebruikte ik het stel elementen VII&, 

 dat voor hetzelfde tijdstip osculerend is, als het stel V/>, 

 (Verslagen en Mededeelingen, III. biz. 426), waarmede de 

 storingen voor de derde verschijning (t. a. p., biz. 427) be- 

 rekend zijn. De nieuw gevondene waarden der storingen 

 zijn dus slechts een vervolg op de vorige. Ik merk nog 

 aan, dat ik ditmaal de berekening zoo ingerigt heb, dat 

 de waarden der storingen geheel naauwkeurig waren, dat 

 wil zeggen. dat er de tweede en hoogere magten en pro- 

 dukten der massaa's van Jupiter en Saturnus bij in reke- 

 ning gebragt waren. Hiertoe sloeg ik den volgenden weg 

 in. Eerst berekende ik den eersten term der storingswaar- 

 den (die, zoo als bekend is, niets anders is dan de zoo- 

 genoemde storende kracht), voor Jupiter en Saturnus afzon- 

 derlijk, doch gebruikte daarbij reeds de gestoorde plaats 

 der planeet, die telkens reeds door de gedane berekeningen 

 met groote naauwkeurigheid bekend was. Yoorts berekende 

 ik den tweeden term der storingswaarden, voor beide pla- 

 neten afzonderlijk, eerst voorloopig, volgens de oorspron- 

 kelijk door ENCKE gegevene rekenwijze A.N. N. 791; ter- 

 wijl ik daarna den tweeden term der gezamenlijke werking 

 der beide planeten, met alle naauwkeurigheid berekende, 

 volgens het later door ENCKE gegevene bijvoegsel, A. N. 

 N. 814 en Astron. Jahrbuch 1858, gebruik makende van 

 de aldaar medegedeelde hulptafel. 



Zie hier de gevondene storingen, namelijk de verande- 

 ringen van de drie regthoekige coordinaten der planeet 



