bet geluk, zes van de acht hem geschonken kinderen rond- 

 om zich vergaderd te zieri. Hij bragt aldus zijne dagen 

 in Leiden door, des morgens zwoegende onder de lasten 

 der geneeskundige praktijk, des avonds zich verkwikkende 

 in het midden zijner plantenwereld. In onze vergadering 

 van den 26 sten Julij i.l. droecjen wii hem eene belan^riike 



/ M O * O ' 



werkzaamheid op. Maar het was hem niet gegund, haar 

 ten uitvoer te brengen. In de jongste maand September 

 drong een gevoel van afmatting hern, om met zijne echt- 

 genoot, die te Nieuwied liare opvoeding had genoten, het 

 honderdjarig bestaan te gaan vieren van het zoo gunstig 

 bekende opvoedingsinstituut aldaar. Hij had zich tevens 

 een feest gemaakt van het bezoeken der bekoorlijke Kijn- 

 streken. Te Rotterdam reeds tastte de koorts hem aan. 

 Maar den volgenden dag zich beter gevoelende, en gestreeld 

 welligt door de hoop, dat de reis en hare verstrooijing 

 gunstig mogten inwerken, zette hij haar voort. Ernstig 

 ziek te Nieuwied aangekounen, werd hij aldaar met de 

 meeste zorg en liefde verpleegd. Maar niets mogt h el pen. 

 Na een korten schnn van beterschap, zoo dikwerf he- 

 laas in dergelijke ziekte bedriegelijk, bezweek hij den 7^ Qn 

 October dezes jaars, en \verd hij den daarop volgenden 

 zondag op het kerkhof der Hernhutters te Nieuwied be- 

 graven. De geheele gerneente vergezelde hem naar zijne 

 laatste rustplaats, en de predikant KROGER bad en sprak 

 bij zijn graf. 



Ik sluit met de vermelding dezer zoo aandoenlijke pleg- 

 tigheid. Het graf van onzen ambtgenoot geeft in het verre 

 van onze grenzen verwijderd oord, meet dan eene les- 

 Moge zij niet verloren zijri ! 



