( 348 ) 



Deze opmerkelijke verschijnselen, waarvan het mij niet 

 bekend is, dat zij elders beschreven zijn, hoezeer dit niet 

 onmogelijk is, laten zich op dezelfde wijze verklaren als 

 waarop de stilstaaude grooter en kleiner wordende nabeel- 

 den door inij, en de stereoscopische verschijnselen door 

 CLAUDET verklaard werden. 



Wat gebeurt er, wanneer men snel om zich zelven in een 

 cirkel ronddraait, en daarna eensklaps stilstaat met geopende 

 oogen? ledereen weet het bij eigene ondervinding. In de 

 eerste oogenblikken na het stilstaan schijnen al de voor- 

 werpen om ons heen te draaijen, in de orngekeerde rigting 

 van die, waarin wij ons eenige oogenblikken te voren be- 

 wogen. 



Hetzelfde heeft plaats, als hetgeen geschiedt wanneer 

 men eenige bewogene voorwerpen aanhoudend aanschouwd 

 heeft, en eensklaps daarop het oog op rustende voorwerpen 

 rigt; deze laatste schijnen zich in de tegenovergestelde 

 rigting aan die van de beweging der vorige te bewegen. 



Wat is de reden van het een en ander? Zij is de bewe- 

 ging van den oogbol. Deze is bij de ronddraaijende bewe- 

 ging achtergebleven. Natuurlijk, immers het hoofd wordt 

 al draaijende stilgehouden, niet omgewend. Door het draaijen 

 bewegen zich de voorwerpen in de omgekeerde rigting aan 

 die waarin men draait, voorbij het oog. Wanneer men 

 voorwerpen ziet bewegen, en men die met onbewogen hoofd 

 beschouwt, volgt het oog altijd de bewogen wordende voor- 

 werpen ; daardoor wordt het aanhoudend, blijvend zien der 

 voorwerpen alleen mogelijk. Bij het stilstaan komt het 

 terug tot zijn normalen stand, het wordt bewogen in de- 

 zelfde rigting als waarin voor weinige oogenblikken het 

 ligchaam bewogen werd, maar men ziet, wat de beweging 

 aangaat, volmaakt hetzelfde, of ligchamen regts, dan wel 

 of de oogbol bij stilstaande voorwerpen links bewogen 

 wordt; op dezelfde wijze glijden in beide gevallen de beel- 



