Dan eerst, als de oogbol geheel naar boven is gerold, ge- 

 ven de oogspieren een weinig toe, de oogbol slingert af- 

 wisselend naar beneden en naar boven, en het nabeeld 

 volgt onmidd'ellijk deze bewegingen. 



Zeer opmerkelijk is het, dat de beweging van den oog- 

 bol, waarvan men op de gewone wijze volstrekt niets 

 voelt, en die onwillekeurig is, evenwel op de bepaling van 

 hetgeen men ziet, op de rigting waarin men een voorwerp 

 bewogen oordeelt, een onloochenbaren invloed heeft, een 

 invloed, die zoowel bij het zien van waarlijk bewogen 

 wordende voorwerpen met opene oogen, als bij het zien 

 der beweging van de nabeelden, wordt waargenomen. 



De waarnerningen, die ik in het voorgaande raededeelde, 

 zijn de volgende : 



a. 



Een nabeeld wordt grooter gezien, naarmate men zich 

 met kermis meer en meer achterwaarts van het lichtend 

 voorwerp verwijdert, dat aanleiding gaf tot het nabeeld. 



2. 

 Een nabeeld wordt kleiner gezien, naarmate men zich 



met kennis meer en meer voorwaarts tot het lichtend voor- 

 werp nadert, dat aanleiding gaf tot het nabeeld. 



3. 



Dit toenemen in grootte, zoowel als het afnemen van 

 het nabeeld, heeft ook plaats, wanneer men zich slechts in 

 de rigting waarin het nabeeld gezien wordt achter- of voor- 

 waarts beweegt: wanneer men het nabeeld als te gemoet 

 gaat, wordt het kleiner; als men er van terug treedt, wordt 

 het grooter. Het nabeeld kan dus kleiner worden, als men, 

 zich omgekeerd hebbende, zich van het lichtend ligchaam 

 verwijdert, en omgekeerd. 



4. 



In strijd met de regelen der doorzigtkunde wordt het 



