( 358 ) 



zijner wentelingen volbragt, moet zljne groote as, zoowel 

 als zijne klefne as, tweemalen den stand van de lijn 

 aannemen, die zich voor ons als zijne groote as vertoont, 

 en die schijnbare groote as moet eene afwisseling in grootte 

 ondergaan, in een tijdperk, tweemalen kleiner dan dat 

 waarin de ring zelf zijn vroegeren stand herneemt. 



SECCHI heeft onderzocht in hoever de stelling, dat de 

 ring van Saturnus eene elliptische gedaante heeft en zich 

 om eene as wentelt, die loodregt op zijne vlakte staat, 

 vermogt zijne metingen omtrent de schijnbare groote as 

 van den btiitenrand des rings met elkander in overeen- 

 stemming te brengen. De oudere HERSGHEL had den ring 

 van Saturnus eene wenteling in een bepaald tijdvak toege- 

 kend, maar dat tijdvak streed tegen de afwisseling door 

 SECCHI waargenomen. Men kan echter niet veronderstellen 

 dat ai de verschillende deelen van den ring in hetzelfde 

 tijdvak hunne wentelingen om de planeet volbrengen, en 

 de omloopstijd van de deelen des rings aan zijnen buiten- 

 rand gelegen, dien SECCHI alleen te kennen had, is zon- 

 der twijfel aanmerkelijk onderscheiden van dien der deelen 

 welke den binnenrand des rings innemen. SECCHI bere- 

 kende den omloopstijd dien een wachter van Saturnus zoude 

 verkrijgen, indien hij zoo ver als de buitenrand des rings 

 van haar middelpunt verwijderd ware, en bevond dat die 

 omloopstijd, met eene kleine wijziging, aan het geheel zij- 

 ner metingen voldeed. Zijne metingen kwamen met el- 

 kander in de gewenschte overeenstemming, als hij aannarn 

 dat de buitenrand des rings zich in 14 U 23 m 19 s , middel- 

 baren zonnetijd, eenmaal om de planeet wentelt en zoo- 

 danig eene elliptische gedaante heeft, dat het verschil zij- 

 ner assen zich ons, bij den middelbaren afstand der pla- 

 neet, onder eenen hoek van 0",732 moet vertoonen. 



De oorspronkelijke metingen van SECCHI, waaraan hij 

 zijne stelling toetste, gaven voor de groote as van den 



