OVER DE NAASTE OORZAAK VAN EPILEPSIE ENZ. 125 
Door den wensch gedreven, om in het belang van zoovele ongelukkigen 
het mijne tot oplossing van dit zoo moeielijk vraagstuk bij te dragen, heb 
gemeend zelf de handen aan het werk te moeten slaan. In niet minder dan 
14 epileptici heb ik het verlengde ruggemerg mikroskopisch onderzocht; het 
zamenstel en-de physiologische werking van het verlengde ruggemerg hebben 
wij in deze verhandeling zooveel mogelijk trachten te verklaren; waarom ik 
het niet onbelangrijk achte, zoowel door de hierdoor tdrkregene meerdere 
kennis van de medulla oblongata den aard der epilepsie nader toe te lichten, 
als ook de resultaten van mijn mikroskopisch onderzoek hierover mede te dee- 
fen, om, zoo mogelijk, te trachten onze kennis omtrent deze ongelukkige ziekte 
op een meer vasten en rationeelen bodem over te brengen en te vestigen. 
Indien wij in een algemeen kort overzigt eenen blik op het dusverre ver= 
handelde over de medulla oblongata tragere) dan meenen wij, dat uit onze 
beschouwingen en onderzoekingen genoegzaam gebleken is, dat aan de me- 
dulla oblongata eene geheel bijzondere zamenstelling en werking eigen zijn, 
waardoor dit gewigtig gedeelte zich zoowel van de hersenen als van het rug- 
gemerg aanmerkelijk onderscheidt. 
In de eerste plaats verschilt het verlengde merg van hersenen en rugge- 
merg vooral daarin, dat zijne beide helften door een overgroot aantal dwarse 
vezelen (fibrae arciformes) en commissuren. zoozeer zamen verbonden zijn, dat 
eene bilaterale werking als meer bijzonder eigen aan de medulla oblongata 
moet worden toegekend; die zich dan ook in de werking van hare meeste 
zenuwen vertoont, zooals wij dit van den facialis, accessorius en hypoglossus 
boven uitvoeriger hebben aangegeven. 
Ten andere is de medulla oblongata ongemeen rijk aan vele verschillende 
gangliëngroepen of kernen, zoowel voor gevoel- als voor beweegzenuwen, waar- 
aan buitendien nog meerdere hulpgangliën zijn toegevoegd, die de bijzondere 
eigenschap bezitten, om in den gezonden toestand op eenigen ontvangen prikkel 
terstond meerdere reflexverschijnselen in verschillende bepaalde spiergroepen 
op te wekken, hoedanige nergens anders in het ligchaam in die mate voor- 
komen, en die zich vooral in de spierbewegingen van het gelaat, de tong en 
de ademhalingswerktuigen vertoonen; zoodat de medulla oblongata zich dose 
eene bijzondere vatbaarheid tot het opwekken van bilaterale reflexverschijn- 
selen als bij uitnemendheid onderscheidt. 
Vergelijken wij nu hiermede de groote hersenen, zoo is het bekend, dat 
eenige uitstorting van bloed bij apoplexie der groote hersenen slechts een een- 
ET ind 
