26 : “OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL-EN DE 
phie in de tegenoverstelde zijden van het ligchaam vertoonden, spraken te 
zeer overtuigend, om hier niet duidelijk een: erwgrans veraarni deze aandoe- 
ning en de ‘scheoftieid der tong te erkennen, vet! sonvolvy: si, neif 
Ik geloof echter, dat wij in deze gevallen eene mole ‘vekaing moeten 
aannemen. en ind 
In beide gevallen was melijk atrophie aanwezig van den eene helft der 
hersenen, en wel van de tegenovergestelde zijde van de atrophie van het-lig- 
chaam. In deze gevallen heeft ook, gelijk ik in de bovengemelde „waarne- 
ming heb aangetoond, atrophie plaats van de medulla oblongata. boven de 
deeussatie aan de zijde der atrophie van de hersenen; onder. de decussatie 
aan de tegenovergestelde zijde *. 
De hypoglossus echter ontspringt nevens of zelfs hed de deeussatie, 
dus uit dat gedeelte van de medulla oblongata, waar de atrophie nog aan 
dezelfde zijde als die der hersenen plaats had. Bij atrophie der regter her- 
senkwabben deelde dus de hypoglossus der regterzijde in de verlamming. 
Daar nu de tong gebogen wordt naar de zijde van den verlamden hypoglossus, 
zoo moest hij zich buigen naar de zijde van de atrophie der hersenen, dat 
is, aan de tegenovergestelde zijde van het ligchaam. 
Hoe dit ook zij, genoeg, dat, bij verlamming zonder atrophie ten gevolge 
van eene beroerte der eene helft van het ligchaam, de punt der tong 
steeds naar de verlamde zijde gekeerd is, en dat de verlamming der tong in 
die gevallen gelijkzijdig is met die van het ligchaam; hetgeen. genoeg be- 
wijst, dat de indrukken van onzen wil van. uit de hersenen zich langs zenuw- 
draden begeven, die decusseren: hetwelk dus in volkomene overeenstemming 
is, met hetgeen onze anatomische onderzoekingen ons hebben opgeleverd. 
De dwarse commissuren eindelijk, die de kernen van den hypoglossus en 
accessorius op den bodem der vierde hersenholte vereenigen; zullen bijdragen 
tot de gelijktijdige bilaterale werkingen, die aan deze zenuwen in zoo hooge 
mate eigen zijn. Eindelijk vond ik op eenige sneedjes achter de kernen. van 
den hypoglossus en vagus of. accessorius op den bodem der vierde hersen- 
holte meerdere dunne longitudinale fijne bundels, die deze kernen weder met 
hooger gelegene deelen schijnen te verbinden. 
Van den nervus glossopharyngeus geldt hetzelfde hetgeen wij van den va- 
gus, accessorius en hypoglossus hebben medegedeeld. Ook uit deze kern ko- 
* |. c. pag. 6, Taf. 2, fig. 8. 
