WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGENMERG. 27 
men vezels, die naar de raphe gaan, zich meer of min naar” voren omslaan 
om aan de andere zijde in de longitudinale bundels zich te verliezen. Hoogst 
merkwaardig is het echter, dat de stam dezer zenuw, volgens mijne waar- 
nemingen in meerdere praeparaten bij den mensch en eenige dieren, zooals 
bij den ezel, midden door den stam of wortel van den trigeminus heengaat. 
Uit ‘het bovenstaande blijkt echter, dat deze randvezels, die in de kernen 
der zenuwen eindigen en na de deeussatie zich naar boven naar de hersenen 
begeven, niet alleen aan de motorische zenuwen eigen zijn: immers komen 
zij ook voor om de kern van den vagus en glossopharyngeus, en daar deze 
gevoel- of centripetaalwerkende zenuwen zijn, moeten deze randvezels, die 
hiertoe behooren, eene gelijke werking bezitten; dat is, zij moeten den 
in de kernen der zenuwen opgewekten indruk naar de tegenovergestelde 
zijde der hersenen overbrengen, waardoor dus ook eene decussatie in de 
werking van de gevoelzenuwen, even als in die van de beweegzenuwen 
plaats heeft. 
Wij zien hieruit tevens overtuigend, dat de gevoelzenuwen zelve niet de- 
cusseren, maar in kernen aan hare zijde eindigen, terwijl de hier opge- 
wekte indruk naar de tegenovergestelde zijde wordt overgebragt. Dit blijkt 
misschien nog duidelijker uit het verloop van den grooten wortel van den 
trigeminus, die onbetwistbaar aan zijne zijde naar beneden gaat in de me- 
dulla oblongata, en‚ zooals wij later zullen zien, op de hoogte van den on- 
derrand van het corpus olivare of van de onderste worteldraden van den 
hypoglossus eindigt. Dit is een zoo algemeen erkend feit, dat nog geen 
enkel anatoom ooit beweerd heeft, dat deze gevoelwortel van den trigeminus 
zelven uit de tegenovergestelde zijde van het verlengde ruggemerg zoude ont- 
springen, daar men gemakkelijk dezen wortel langs dezelfde zijde naar be- 
neden vervolgen kan. 
Het is echter duidelijk, dat ook in de gevoelwerking eene overkruising 
moet plaats hebben, even als dit voor de beweegzenuwen geschiedt, daar 
anders tusschen beide zijden geene overeenstemming zoude kunnen bestaan, 
Immers, gelijk ik reeds elders opmerkte, »indien de gevoelzenuwen regt naar 
»boven gaan langs de achterste strengen tot in de medulla oblongata, dan 
»zouden boven de decussatie de gevoelzenuwen van de regterzijde naast de 
»beweegdraden van de linker, die onder de corpora pyramidalia, zooals be- 
»kend is, zich decusseren, gelegen zijn, en dus de gewaarwordingen van 
„den regterarm aan de zijde vallen van den indruk tot beweging van den lin- 
16 * 
