WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 29 
overtuigen en duidelijk kunnen waarnemen, dat bij doorsnijding van de reg- 
terhelft van het ruggemerg van eene geit het linker been ongevoelig, en het 
regter verlamd werd, maar eene hooge gevoeligheid bleef vertoonen. 
Men heeft hieruit willen besluiten, dat de gevoelzenuwen zelve zich zouden 
overkruisen, en niet aan dezelfde zijde eindigen, en Srirring zegt uitdruk- 
kelijk, dat een gedeelte van de achterste zenuwwortels in de eommissuren 
overgaat *, en zij zich dus direct schijnen te overkruisen, terwijl dit van an- 
dere gevoeldraden niet het geval zoude zijn. Daar echter Sriurina zelf 
zegt, zijne denkbeelden over den waren oorsprong der zenuwen eerst later 
te zullen mededeelen +, willen wij hierin niet verder dringen. 
Uit de groote overeenkomst echter, die tusschen de gevoelzenuwen van 
het ruggemerg en van het verlengde ruggemerg aanwezig is, meenen wij 
voorloopig te moeten besluiten, dat de gevoelzenuwen ook in het ruggemerg 
zelf. uit de in de grijze achterste horens aanwezige gangliëncellen -ont- 
springen, van waar waarschijnlijk draden afkomstig zijn, die zich overkrui- 
sen door de commissuren, om zoo verder naar boven te gaan; op welke 
wijze de proeven van Brown Srquarp het best zullen kunnen worden ver- 
klaard, en met de onbetwistbare feiten van den loop der gevoelzenuwen 
in het verlengde ruggemerg in overeenstemming gebragt. Uit deze proeven 
schijnt men te moeten besluiten, dat de decussatie voor de gevoelzenuwen 
in het ruggemerg ongeveer op de plaats van den oorsprong des gevoel- 
wortels geschiedt S. 
* SrILLING, Neue Untersuchungen ueber den Bau des Rückenmarks, Cassel 1857, 2e Lief. pag. 265 C. 
pag. 268 sqq. Zie ook le Lief. pag. 119, 131. 
f SrirLine, 1. c. 3e Lief. pag. 628. Ik nam bij eene mijner patienten waar, dat eene drukking op 
de vóorvlakte van de linker dij, eene. handbreed boven de knie, terstond eene zeer pijnlijke gewaarwor- 
ding verwekte in den enkel van den regtervoet. Dit zoude dus wel den schijn geven van eene naauwe 
vereeniging tusschen de gevoelzenuwen van weêrszijden. Deze reflex vertoont zich echter hier van den 
linker nervus cruralis op den wortel van den regter ischiadicus. Dit verschijnsel bestaat sedert vele 
maanden, Drukking op den enkel verwekt echter omgekeerd geene pijn in de dij. 
$ Gaarne wil ik aannemen, dat ik in mijne vroegere Verhandeling over het Ruggemerg mij mis- 
schien in de verklaring der gevoelzenuwen vergist heb, en gevoelzenuwen voor reflexzenuwen heb 
gehouden en omgekeerd, en dat dus welligt de gevoelzenuwen de dwarse wortels, en de reflexzenuwen 
de opklimmende draden zijn, die, volgens Srruving (Neue Untersuchungen, 2° Lieferung, pag. 265 
und pag. 285 sq.) weder naar de grijze stof zich zouden ombuigen. Nadat Bipper verklaart, deze 
opklimmende vezels der achterste zenuwwortels na een naauwkeurig onderzoek niet te hebben kunnen 
vinden (Untersuchungen weber die Teatur des Rückenmarks, Leipzig 1857, pag. 89), verheugt het mij, 
mijne waarneming door den naauwkeurigen SriLuina bevestigd te. zien. 
