52 OVER HET FIJNERE ZAMENSTEL EN DE 
Hoogst gewigtig is echter hetgeen SriLrina opmerkt van het verschil tus- 
schen de lagere en hoogere gedeelten van den facialis, Terwijl namelijk de 
onderste gedeelten dezer zenuw in eene eigene kern eindigen *, toonen de 
bovenste vezels eene afwijkende verhouding. Deze laatste schijnen direct in 
de raphe over te gaan, zonder zich in de kern te verliezen, en dan in de 
raphe zich te kruisen; haar verdere loop is hem echter niet duidelijk ge- 
worden. In dezen loop sluiten zij in hare vezels eenen bundel longitudinale 
vezels in, waarin SrirLLinG eenen wortel van den trigeminus meent te zien, 
zoodat de vezels van den facialis zich voor en achter langs dezen bundel be- 
geven “f. | 
In nog hoogere gedeelten ziet men niets meer, volgens SrrLLtNG, van eene 
kern; maar hij meent, dat de vezels van den facialis zich in dezen loop naar 
beneden buigen om in de lager gelegen kern over te gaan, terwijl andere ve- 
zels van den facialis zich door de raphe naar de ruggemergstrengen zouden 
begeven, waarvan zij verlengsels zouden zijn, zoodat dus de nervus facialis 
een dubbelen oorsprong zoude bezitten. Hij erkent echter, dat dit door 
nadere onderzoekingen nog moet worden uitgemaakt $. 
Hoezeer ik mij in het algemeen met de gegevene beschrijving van den 
loop van den facialis volgens Srruuive, zeer wel kan vereenigen, en ik ook 
in de meeste dieren in de hooger gelegene strengen van den facialis vele 
doorgesneden vezels heb aangetroffen: zoo zijn toch bij het paard en den ezel 
de enkele vezels van den hier zoo zwaren facialis zoo dik enduidelijk herken- 
baar, dat ik, hoe vreemd mij dit ook toescheen, daar de verklaring hiervan 
zeer moeijelijk is, meen te moeten aannemen, dat vele vezels van den facia- 
lis onmiddellijk tot in de raphe doorloopen, zonder door eene kern onderbro- 
ken te worden. Ik heb echter hierbij waargenomen, dat in dezen loop tus- 
schen de vezels dezer zenuw vele afgezonderde kleine gangliëngroepen en 
zelfs enkele gangliëncellen worden aangetroffen; zoodat, hoewel ik ook meende 
eenige vezels onafgebroken tot in de raphe te kunnen vervolgen, ik dit nog 
niet als een zeker feit durf op te geven, 
* SriuLing, Tab, III, IV, nn’ h‚, en onze fig. IV. ff. 
+ Sriuuine, |. ce. pag. 37, Taf. V. nna. Zie ook onze fig. 3 ff" d, b. Wij zullen later zien, dat 
deze bundel longitudinale vezels, die door den stam van den facialis wordt ingesloten bij de vierde 
hersenholte, met den trigeminus niets gemeen heeft; maar een der doorgesneden achterste wortels 
is van de gehoorzenuw. Bij het paard en den ezel schijnen zij niet voor te komen, waar deze wor- 
tels een meer scheeven loop naar boven volgen. 
$ 1. c. pag. 38, 
