WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 25 
tusschenruimten vertoonen, hier in verschillende rigtingen van boven naar 
beneden gaande en op de menigvuldigste wijze dooreengevlochten. 
De tusschen deze bundels gelegene donkere tusschenruimten, h. h, zijn 
de dwars doorgesneden fibrae arciformes, die zieh ter overkruising naar de 
raphe begeven. 
Behalve deze bundels ziet men meerdere multipolaire gangliëncellen, d. e. 
f. g, die meest alle schijnen zamen te hangen met longitudinale vezels, die 
zich in eene dwarse rigting ombuigen; terwijl uit hunne overzijde meerdere 
dwarse vezels uitstralen, die echter meest niet zeer verre konden vervolgd 
worden. Ook enkele longitudinale vezels nemen eene dwarse rigting aan 
zonder tusschengeplaatste gangliën, d. e'. d. b. 
Hieruit blijkt genoeg, dat vele en waarschijnlijk, naar mijne meening, zoo 
niet alle dan toch verre de meeste uit de hersenen afkomstige longitudi- 
nale vezels zich in de medulla oblongata in dwarse vezels ombuigen. Vele 
van deze dwarse vezels hadden eene rigting naar voren, andere naar ach- 
teren, al naarmate eenige in de naar voren gelegene hulpgangliën overgaan 
of naar achteren naar de raphe, om zich op de beschrevene wijze te de- 
eusseren, 
Het viel mij echter hierbij in het oog, dat de ingestrooide gangliëncellen 
meest altijd naast of tusschen de hier dwars doorgesneden fibrae arciformes 
gelegen waren; het schijnt mij niet onwaarschijnlijk, dat deze gangliëncel- 
len ook de opgaande of cerebrale longitudinale bundels met fibrae arcifor- 
mes voor bilaterale werking of overkruising kunnen vereenigen; doch ik 
geef dit slechts als eene gissing, die door latere speciale onderzoekingen 
moet bevestigd worden, 
Dat er eene decussatie bestaat tusschen den hypoglossus en de hersenen, 
was reeds lang bekend door vele pathologische waarnemingen van halve 
verlamming of hemiplegie na een acces van beroerte. Het » merkwaardige 
echter bij deze verlamming, hetgeen tot vele verschillende verklaringen heeft 
geleid, bestaat daarin, dat de punt der tong in dit geval naar de verlamde 
zijde van het ligchaam is omgebogen, waardoor de schijn ontstaat, alsof 
de verlamming juist aan de overgestelde zijde plaats had, en bij hemi- 
plegie van de regterzijde van het ligchaam juist de werking van de reg- 
terzijde der tong die van de tegenovergestelde verlamde ide regls trok. 
Dit is echter geenszins het geval: wordt namelijk de linker hypoglossus door- 
